Mijn Burn-Out & Ik

Nou…daar zit je dan…thuis…want je hebt een ‘burn-out’. Lekker dan! Geef het 2 a 3 weken en ik ben er weer! No worries!

Ik kan je vertellen, dat die 2 a 3 weken wishful thinking waren. Ontzettende wishful thinking... Nu ben ik een jaar verder en ga ik eens proberen op papier te zetten wat een burn-out voor mij was, want iedere burn-out schijnt weer anders te zijn en manifesteert zich ook anders bij verschillende personen, maar bottom line is wel dat je ‘opgebrand’ bent…ja. In normaal Nederlands heet het ook wel overspannen. Nou, dat is precies wat het is!

Weet je dat je als kind zo heel graag die over the top mierenzoete Bubbelicious wilde hebben, waarmee je dan mega bubbels kon maken. Je haalde er alles uit wat er in zat, je blies totdat die bel ongeveer zo groot als je eigen hoofd was en dan knapte die roze smurrie en zat het echt overal! Van je kin tot ver over je haargrens! Tot grote ergenis van jezelf, he? Want jeetje wat een drama om dat weer van je gezicht en uit je haren te krijgen! Het aantal kinderen met een pony nam gestaag toe in die tijd!

Maar wat gebeurde er nu? De rek was er uit. Je gaat zover als je kunt, en je vriendinnen roepen nog: “Dat gaat niet, die knapt!”. Tja, dat was dan maar zo! Nou, nu is het knappen van een Bubblelicious in je gezicht nog niet een greintje van wat er tijdens burn-out gebeurt, maar het principe is hetzelfde. Als je overspannen bent, dan heb je teveel spanning in je lijf en je lijf kan die spanning niet meer afvoeren. Als je een elastiekje op top spanning zet, om hem maar zo hard mogelijk tegen iemand aan te schieten, is dat de eerste keren enorm succesvol, want reken maar dat je die gil van je tegenstander hoort zodra dat elastiekje de huid raakt. Heb je ditzelfde trucje 100 keer gedaan, dan werkt dat elastiekje niet meer mee. Dan is de lol eraf. 

Ik was overspannen, en de rek was er goed uit. Dit manifesteerde zich bij vooral in mijn humeur, lichamleijke klachten en algehele wanorde in mijn hoofd. Voor een ander moet dat er ongeveer zo uit hebben gezien (en dit is speculatie, want ik heb het nog aan niemand gevraagd hoe ik was in die tijd). Ik stond altijd te springen van mijn ene op mijn andere been, ik wiebelde altijd op het puntje van mijn stoel, ik kon me tijdens een gesprek niet meer concentreren en een kopje koffie drinken bij wijze van spreken was al teveel. Daar haalde ik geen genot uit, oh nee, dat was pure ellende. En het ‘grappige’ is, dat zodra je thuis zit, iedereen ineens met je wil koffie drinken, voor de ontspanning, nou, dat is helemaal geen ontspanning, maar pure ellende!

Eigenlijk is alles ellende als je overspannen bent. Lekker vrij? Ja dat denkt de buitenwereld. Nou, dat ‘lekkere vrije’ dat ziet er ongeveer zo uit: het gevoel dat je continue een zak aardappels op je schouders meezeult, het gevoel dat je borstkas uit als een Bubblelicious kauwgummetje uit elkaar knapt, het gevoel dat er een miljoen pingpongballen met groot plezier en onophoudelijk in je hoofd aan het pingpongen zijn, het gevoel dat alles wat je doet een ‘must’ is, dat alles wat je doet mentaal onmogelijk lijkt, dat je adem tekort komt en vooral het gevoel dat het nooit meer goed komt! En dat is nog maar een tipje van de sluier.

Dus tja, lekker vrij? Anmehoela! Je wilt eigenlijk het liefst gewoon weer aan het werk, nee wacht even, je wilt je eigenlijk gewoon het liefst weer even ‘normaal’ voelen, niet opgejaagd of ‘ziek’ en ‘zwak’. Want oh ja, je voelt een zwakkeling, een total loser, want iedereen om je heen kan een baan hebben en drie springlevende energievretende apekoppen thuis hebben en natuurlijk die partner van je, die ook aandacht wil, en oh, je sociale contacten, en de rondlopende haarballen, dat zich kat noemen, ook die willen aandacht van je…pfff…alleen bij het opnoemen al wordt je toch duizelig? Ik wel.

Nee mensen, overspannen zijn is alles behalve lekker vrij thuis zijn. En de vraag is natuurlijk? Hoe komt je daar dan weer uit? Tja, dat vertel ik de volgende keer.

Herken je jezelf hierin en wil je tips om je leven fijn(er) te leven? Lees dan:

Het leven van een mama gaat niet altijd over rozen

Over de schrijfster van dit artikel

Maaike Oosterhof woont in Amsterdam, is mama van 3 kinderen (Lisemijn -8-, Florian -7- en Marijn -6-), is getrouwd met Pepijn en werkt als docent op de Internationale School van Amsterdam. In haar vrije tijd is ze gek op yoga, reizen, uitstapjes maken met vrienden en heerlijk racen op de mountainbike. In de klas houdt ze alle kinderen voor de gek… ook een hobby.

IMG_7621

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s