Wanneer je vakantie niet is zoals je had verwacht en/of gehoopt…..

“Lekker aan het genieten van je vakantie?”
“Ben je al tot rust gekomen?”
Standaard vragen waar we het liefst ook standaard “ja” op antwoorden. Maar wat als dat nou niet zo is? Wat als je vakantie (tot nu toe) niet is zoals je had verwacht en/of gehoopt?

Wij vermaken ons prima. Wij mogen (en gaan dan ook) echt niet klagen. Dat vooropgesteld. Maar ben ik écht aan het genieten? Aan het genieten zoals ik had gehoopt? Pak ik mijn rust zoals ik dit eigenlijk zou moeten doen? Of beter gezegd: geef ik mijn lichaam de rust die zij nodig heeft? Doe ik dat wat ik mij had voorgenomen om te gaan doen in de vakantie? Het antwoord is heel duidelijk: Nee.
Afgelopen weken kwam er nog een en ander naar boven aan emoties van afgelopen half jaar. De rust van “niet werken” maakte ruimte voor emoties die ik misschien wel had weggestopt. Emoties die ik begon te voelen toen ik besefte dat mijn lichaam mij terugriep. Mijn lichaam gaf signalen. En misschien gaf zij die al eerder, maar heb ik deze niet opgemerkt (of willen opmerken).

Mijn onrealistische verwachtingen

Ik had verwacht dat als het vakantie is, alles vanzelf goed zou komen. Zomaar. Opeens. Van de een op andere dag (ok, dat misschien niet helemaal). Maar misschien was deze verwachting niet realistisch. Misschien heb ik iets te veel verwacht van mijn vakantierust. Ik had verwacht dat niet werken bepaalde dingen vanzelf zou oplossen. Maar dat is natuurlijk niet zo. Ik heb afgelopen weken heel veel leuke (play)dates gehad met vriendinnen (en kinderen) waar ik intens van genoten heb. Heerlijk om te kletsen. Geweldig om onze kids samen te zien spelen. Ook heb ik afgelopen weken een aantal dingen kunnen doen die ik niet zo gemakkelijk kan doen als ik aan het werk ben. Maar opeens was elke dag gevuld. Bijna 2,5 week lang had ik dagelijks een afspraak (of meerdere), moest ik ergens heen en had ik verplichtingen.

Een to-do-lijstje in de vakantie

Aangezien wij in mei al naar Griekenland zijn geweest en in september naar New York & Michigan gaan, had ik mij voorgenomen om deze vakantie eens lekker “aan de bak” te gaan. Verhuisdozen uit te pakken die er al 6 jaar staan. De administratie bij te werken. Mijn kledingkast uit te zoeken. Dat soort dingen. Je kent ze wel. Ik had een heel to-do-lijstje gemaakt met dingen die ik nu in de vakantie wel kon gaan doen. “Even” vergeten dat ik – zowel lichamelijk als mentaal – behoorlijk toe was aan vakantie en tijd nodig had om op te laden. Daarbij heb ik ook nog een hele lieve kleuter rondlopen die mijn oprechte aandacht verdient. Zeker aangezien ik dit voorjaar er minder voor hem kon zijn.

Maar even terug naar die verplichtingen op mijn to-do-lijstje. Die verplichtingen zaten mij niet lekker. Verplichtingen die ik mijzelf heb opgelegd. Niet echt het beeld wat ik bij vakantie heb. En daarom is het tijd om prioriteiten te stellen.

Wat wil ik écht doen?
Wat heb IK nodig?
Wat is noodzakelijk om te doen deze vakantie?

En als ik bovenstaande vragen voor mijzelf beantwoord, matcht dat niet met de zelfopgelegde verplichtingen die op mijn to-do-lijstje staan. Oeps. Ik moet aan de bak.

Vakantie is…

Komende weken ga ik een paar dagen blokken in mijn agenda en ga ik niets doen. Niet doen. De dag schijnt zich vanzelf te vullen. Maar deze controlfreak vindt dat best een beetje lastig. Want wat als…..? Of misschien…..? Is het niet beter als……? NEE. Ik heb vakantie. En vakantie is (onder andere):

Tot rust komen.
Genieten (van de kleine dingen).
Een serie kijken (overdag…).
Leuke dingen doen.
Knuffelen met Levi.
Rommelen in huis.
Nieuwe recepten uitproberen.
Een boek lezen.
Slapen.
Datenight met Stan.

Maar dat to-do-lijstje borrelt in mijn buik. Wat ik vaak op werk doe (en heel goed werkt om een fijner gevoel te krijgen), heb ik nu ook toegepast op mijn privésituatie: ik heb mijn to-do-lijstje omgezet in een “I-did-lijstje”. Een lijstje van dingen/activiteiten die ik al gedaan heb. En weet je, dat lijstje is vele malen leuker dan dat lijstje wat als een blok beton aan je been blijft hangen. Van mijn to-do-lijstje word ik opgejaagd en chagrijnig. Ik wil altijd meer dan haalbaar is. Een structureel faalgevoel. En geloof me, dat voelt niet zo fijn. Maar ik wil genieten van het moment. Ik wil positief, blij & dankbaar zijn (en blijven) van alle leuke dingen die ik heb ondernomen afgelopen weken. Want ik wéét dat er genoeg toffe momenten geweest zijn, alleen voelt dat soms even wat anders. Soms voelt iets anders dan dat het misschien zo is.

Een nieuw lijstje met een fijner gevoel

Dus daar zat ik. Aan de eetkamertafel, een leeg papier en een pen. Alle leuke dingen/activiteiten, hoe klein ze soms ze ook zijn, heb ik opgeschreven. Mijn “I-did-lijstje’ werd langer. Behoorlijk lang vind ik zelf. En bij het maken van het lijstje, overspoelde het blije en fijne gevoel van de activiteiten op het lijstje. En eigenlijk is dit zoals simpels. Zoiets simpels wat heel veel doet voor je mind (of in ieder geval dat van mij). Tel je zegeningen. Kijk naar wat goed gaat. Kijk naar wat leuk was. Voel wat je voelde op dat moment. Herinner. Koester. Weg met dat opgejaagde, chagrijnige gevoel. Hallo positiviteit!

En aangezien ik dit lijstje op ons bord in de keuken heb gehangen (en dus dagelijks meerdere keren zie) en omdat ik dagelijks nieuwe fijne activteiten/momenten toevoeg aan het lijstje, verandert mijn mindset. Blik op dat wat leuk is en goed gaat. Take your time. Luister naar je lichaam. Het is oké om geen to-do-lijstje afgewerkt te hebben.

En ineens voelde mijn vakantie zoals deze zou moeten voelen. Doel behaald. Check. Jammer dat ik het punt “een I-did-lijstje maken”  niet op mijn to-do-lijstje had gezet. Want dat afstrepen van taken: I love that feeling! Oh nee, geen to-do-lijstje meer deze vakantie. Omdenken is het moreel van deze blog. Ohja. Omdenken. Mijn to-do-lijstje gaat op vakantie: TOEDELOE!

Fijne vakantie!

Liefs, Marjolijn

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.