Rust, reinheid, regelmaat…chaos & flexibiliteit.

(Hello iedereen! Eindelijk een rustig moment om weer eens te schrijven, Whihooo! De beide dames slapen, manlief is hardlopen en we hebben vandaag geen kraamvisite. Yes! Tijd voor andere dingen. Oh wacht, ik hoor little miss Pippa. Oh, tijd voor haar fles natuurlijk. Zo terug! Nou ja, zo terug… flesje, boertje, nog een boertje, speentje, nog een boertje, knuffelen, kusjes geven, nog een boertje.. Afijn, een uurtje later.

Waar was ik gebleven? Oh ja, tijd om weer te schrijven dus! En ik heb nogal een hoop te schrijven want wat waren de afgelopen weken leuk! (‘mammaaaaaaaa! Uit!’)  Oh Lauren is wakker. Even ophalen hoor, zo terug.

Zo, ik zit weer. Beeb hangt over m’n schouder want heeft toch nog boertjes, dochterlief scharrelt door het huis. So far so good.

Oh wacht wat hoor ik in de keuken? Kan niet goed zijn.. Ah mevrouw wil koekjes en ze heeft ze inmiddels zelf al ontdekt. Self-service is hier tegenwoordig heel normaal in huize Bonhof sinds Pippa er is. Als mama even niet oplet dan trekt Lauren haar eigen plan. Lades, de koelkast en de wasmand zijn niet meer veilig. En natuurlijk wanneer mama bezig is. Best moment ever om je slag te slaan. Eerlijk, ik zou precies hetzelfde doen, vet leuk toch).

IMG_2196Goed, als moeder van twee meiden (waarvan één ondernemende dreumes)  heb je never a dull moment. Als ik linksaf wil gaat Lauren rechtsaf. Het leukste spelletje is natuurlijk wanneer ik achter haar aan ren om haar terug te halen. Zie je mij al rennen met de kinderwagen achter Lauren aan? Ze vindt het hilarisch. Moeders met twee wielen door de bocht en Lauren maar lachen. Best game ever! Goed, dat werkt dus niet.

Om mij heen heb ik veel moeder gezien met draagdoeken. Heel eerlijk? Ik was nooit zo’n fan van een draagdoek. Zag mezelf er niet mee lopen. Ik heb het wel geprobeerd met Lauren maar die kroop er als een molletje uit met een woest hoofd. Geen optie dus. Een dubbele kinderwagen is ook nog door mijn hoofd geschoten maar aangezien onze hal geen balzaal is en mijn auto niet gigantisch is leek me dat geen optie. Dus wat doe je dan hè?

Op zolder heb ik de draagdoek die ik van mijn schoonzus had gekregen opgescharreld en besloot ik het toch maar weer te proberen. Ik dacht dat ik het nooit zou zeggen maar….

‘ODE AAN DE DRAAGDOEK!’

Wat een uitkomst met twee kiddo’s onder de twee jaar. Ik heb mijn handen vrij, kan nu een sprintje trekken wanneer Lauren besluit de benen te nemen en wanneer Lauren tijdens het koken haar slag slaat om suikerklontjes te jatten kan ik direct ingrijpen. Ik ben een zeer gelukkig mens met deze uitvinding. Heeft Pippa krampjes? Hup in de draagdoek. Gaan we wandelen? Hup, Pippa in de draagdoek. Gaan we los in Balorig? Pippa in de draagdoek. En ze vindt het heerlijk. Lekker warm bij mama. Ik zeg win-win situatie!

De rust, reinheid en regelmaat is dankzij de draagdoek weer wedergekeerd en tijdens het huiluurtje van Pippa loopt de chaos niet meer uit de hand. Geen pak met vlokken over de vloer, niet meer dansen in de vensterbank of mooie krijttekeningen op de kastjes. En zo kom ik ook bij het puntje flexibiliteit. Heerlijk om flexibel te kunnen zijn en van alles te kunnen ondernemen.

Inmiddels heeft Lauren geaccepteerd dat ze een zusje heeft die niet meer weg gaat. Ze is nu trotse grote zus, gaat regelmatig even kijken bij haar ‘zusjjj’ en iedereen moet Pippa zien wanneer we ergens op visite zijn. Zooo fijn! Geen boze blikken meer of keihard huilen wanneer ik Pippa op de arm heb. Wat heb ik me schuldig gevoeld naar haar toe en liters tranen gelaten, horrible! Ik dacht echt dat het niet goed zou komen. Stomme gedachte natuurlijk maar onder invloed van hormonen denk je zoveel rare dingen. Uiteindelijk komt altijd alles goed en keert te rust, reinheid en regelmaat weer helemaal terug.

Wat ben ik trots op onze meiden! En stiekem ook een beetje op mezelf 😉

Tijdens het schrijven van deze blog:

  • 22 keer het speentje terug stoppen
  • 2 snotneuzen schoonmaken
  • Lauren uit de vensterbank plukken
  • (‘Mama poep!’) 2 luiers verschonen
  • roosvicee in een beker doen
  • roosvicee van de grond dweilen
  • doos vlokken afpakken en verstoppen
  • kusjes geven
  • knuffelen
  • (‘Nee Lauren, Pippa mag geen koekjes’)
  • Blokkentoren bouwen
  • Blokken uit alle schoenen halen
  • NU tijd voor m’n meiden. Ciaooooo!

Volgen jullie al onze avonturen al via Instagram? Kijk op lieve_lauren_en _pippa

Over de schrijfster van dit artikel:

Tessa Bonhof-Regnerus (36 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (1,5) en Pippa (0). Woonachtig in Lelystad. Zij is naast studiecoach bij Studiecentrum Lelystad ook werkzaam als docent Plustijd op vier verschillende basisscholen. Tessa vormt samen met Annette de Graaf Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s