Moeder zijn van een schoolgaand kind – VEEL leuker dan verwacht!

Levi werd in februari 2016 vier jaar en gaat nu dus al bijna anderhalf jaar naar de  basisschool. Of zoals hij het zelf noemde anderhalf jaar geleden: “de GROTE school”.
Hij is een schoolgaand kind. En mèn, ik vond dat echt wel even een dingetje hoor. Ook voor mij was de basisschool een nieuwe fase. Een hele GROTE nieuwe fase. Het begin van een nieuw tijdperk. Ik ben moeder van een schoolgaand kind. Whaaaaa wat wordt hij groot! 

Toen Levi drie jaar werd, werd ik al wat onrustig.

“Dit is zijn laatste jaar thuis. Volgend jaar gaat ons leven behoorlijk veranderen. Worden we geleefd door het ritme van de basisschool”.
In het jaar naar zijn vierde verjaardag was ik alleen maar aan het aftellen. Geen baby- en peuterzwemmen meer. Geen peuterspeelzaal meer. Geen middagslaapjes meer. Klinkt bijna als een heus drama, niet waar?

Maar WAUW. Wat is het leuk om een schoolgaand kind te hebben!

IMG_0351 (Medium)

Een schoolgaand kind betekent ook schoolfoto’s. Dit is de schoolfoto van Levi in groep 1 (september 2016). I’m in love!

Als jonge, beginnende leerkracht in groep 1 kon ik wel eens onrustig worden van een ouder van een nieuwe kleuter die een traan moest wegvegen bij het afscheid of het zwaaien voor het raam. Ik weet nog zo goed dat ik dacht:

“Je kind is er aan toe om naar school te gaan, heeft het naar zijn/haar zin en ik zorg goed voor mijn leerlingen. So, what’s the problem?”
Maar deze vraag kan ik me alleen gesteld hebben in mijn tijd als kinderloze juf. Want de zakdoekjes waren niet aan te slepen toen de eerste schoolweek van Levi was aangebroken. Meerdere keren heb ik met een brok in mijn keel staan zwaaien voor het raam. Zou hij het wel redden tussen alle andere kinderen? Zou hij het wel zeggen tegen de juf als er iets is? Weet hij wel hoe hij zijn jas in zijn luizenzak moet doen?
Met een knoop in mijn maag bracht ik hem ’s ochtends naar de voorschoolse opvang omdat ik hem door mijn eigen werk niet om 8.30 uur zelf naar school kon brengen. Ik voelde mij een ontaarde moeder die haar kind alleen maar onderbracht.

Toen ik weer eens sniffend onze teamkamer binnen kwam lopen, confronteerde een lieve collega mij met de volgende vraag:

“Maar hoe vindt Levi het bij de VSO en op school? Wat maakt je nou eigenlijk verdrietig?”

Eigenlijk had ik daar nog niet over nagedacht. Maar hè, waar ben je anders collega’s voor (thanks Steef!). Ik was alleen maar bezig met mijn eigen gevoel en mijn eigen ervaring. En onze zoon die aan het begin van zijn basisschoolcarrière stond, had het REUZE naar zijn zin in groep 1 EN op de VSO. Vanaf dag 1. Hij heeft geen traan gelaten en ging elke dag weer huppelend mee naar “de GROTE school”.

Wat maakt het zo leuk om een moeder te zijn van een schoolgaand kind?

  • Je kind leert nieuwe vaardigheden en doet nieuwe kennis op. Ik ben een enorm trotse moeder als ik kijk naar de ontwikkeling van Levi van afgelopen anderhalf jaar. In een notendop: zijn letterkennis is verdubbeld, zijn getalbegrip gaat enkele tientallen hoger en zijn fijne motoriek is enorm verbeterd. De kleuterklas is een grote leeromgeving waar op een speelse wijze nieuwe kennis wordt aangeboden. Kleuters zijn ontzettend leergierig en kunnen in korte tijd enorme sprongen maken. En wanneer ze het niet van de leerkracht of de omgeving leren: dan leren kinderen het wel van elkaar. Hoe mooi is dat! Los van het taal- en rekenaanbod in de klas, wordt er bij de kleuters vaak projectmatig gewerkt. De seizoenen en feesten bepalen al een behoorlijk gedeelte van de jaarplanning maar wat dacht je van een project over van Gogh? Of een project over familie? Het verbaast mij keer op keer wat Levi thuis weet te vertellen over een bepaald onderwerp. Vorige maand betrof het een onderwerp wat niet direct mijn interesse heeft en waar ik niet heel veel kennis over heb: de ruimte. Even tussen jou en mij: het is zelfs voorgekomen dat Levi met bepaalde feiten over de ruimte thuiskwam die ik niet wist. ’s Avonds ging ik het opzoeken bij mister Google om te kijken hoe het nou precies zit en OEPS. Dan blijkt je kleuter gelijk te hebben. Toen ik de volgende ochtend nog even terugkwam op de voor mij nieuwe kennis, zei Levi: “Maar ik had je toch ook gezegd dat….”. Eh ja, schat. Dat klopt. Jij hebt gelijk.

    School 6

    Bij Levi in de klas hebben ze elke maand een letter die centraal staat. De kinderen mogen dan spullen waarin de letter van de maand te horen is, meenemen naar school en op de letterkast leggen. Levi had bij de letter M de meeste spullen mee naar school genomen en was “de Letterkoning”  geworden. Hij was MMMMMMega blij!

  • De juf is heilig. Ik blijf dit zo’n komisch iets vinden. Hoe vaak wij wel niet afgelopen anderhalf jaar gehoord hebben: “maar de juf zegt……”. Met een volle overtuiging, hele grote ogen en hoofdje wat niet harder ja kan knikken om mij toch écht te overtuigen dat ik het anders doe dan de juf heeft gezegd. Eh ja. Maar thuis zijn papa en mama de juf. Een soort van dan. Maar volgens Levi klopt dat niet, want ons huis is geen school. “En mama, jij bent geen juf meer, want jij hebt geen kindjes meer in je klas maar zit nu in een hele kleine klas toch?”. Klopt schat, mama heeft een heus grote-mensen-kantoor en geeft geen les meer aan kinderen. 1-0 voor Levi. De regels van de juf gelden ook thuis. Ik vind het om te gieren. Nog wel. Totdat ik het een keer niet eens ben met de regels van de juf…. Maar laten we maar niet op de zaken vooruit lopen (wat hopelijk ook niet eens gaat gebeuren). Tot zover vind ik het alleen maar geweldig om te zien hoe kleuters volledig gehoorzamen aan de regels van de juf. Daar kan ik nog wat van leren…..
IMG_5531

En als er dan zelfgebakken bananenbrood in huis is, wilt de juf natuurlijk ook een plakje. Met een zelfgeschreven briefje van Levi met “juv” op het bakje. Hoe lief!

  • Thuis hoor je alle liedjes van school nog maaaaaanden na dato terug. Zo zingt Levi thuis sinds kort Paasliedjes in plaats van de liedjes over de winter. Ik vind het enorm gezellig als hij thuis spontaan begint te zingen. Dit doet Levi vooral wanneer hij alleen zit te spelen of zelfstandig zich aan het aankleden of aan het opruimen is. Wanneer hij door krijgt dat wij naar hem luisteren, stopt hij. Al is dit ook wel eens het tegenovergestelde en zitten regelmatig 2,5 kilometer op de fiets naar het dorp samen het Paasliedje te zingen. Heel gezellig hoor!
  • Je beleeft alle seizoenen en feesten opnieuw, maar nu door kinderogen. Toen Levi eenmaal geboren was, vond ik het “zo gezellig”  om weer Sinterklaas te vieren. Dit soort traditionele feesten vieren wij sinds Levi heel anders dan in ons kinderloze tijdperk. Maar sinds hij naar de basisschool gaat, krijgen dit soort feesten, net als de seizoenen, veel meer diepgang. Het verhaal van school gaat thuis door en je wordt heerlijk meegezogen in dat wat je kleuter bezighoudt op dat moment. Mindfuller kan het niet.
  • De belevingswereld van je kind wordt groter. Hij/zij krijgt nieuwe vriendjes en vriendinnetjes, maakt kennis met kinderen van een andere afkomst, met een ander geloof, uit een andere wijk. Een schoolgaand kind ontmoet kinderen die hij/zij niet zo snel zou ontmoeten in zijn/haar eigen woonwijk of familie- en kennissenkring. Ondanks dat Levi altijd naar een gastouder, een peuterspeelzaal en baby- en peuterzwemmen is geweest, vind ik dit punt toch wel heel erg leuk. Maar vooral heel erg belangrijk. Een basisschool is een kleine afspiegeling van de grote-mensen-wereld. En die bestaat uit meer dan zijn familie en vrienden (vaak geselecteerd door pappa en mamma). Levi zoekt zelf zijn vriendjes en vriendinnetjes uit, zonder sturing van volwassenen. Tijdens het avondeten worden wij op de hoogte gehouden van de groepsdynamiek: ongelofelijk hoe die kleine hersentjes in de gaten kunnen houden (en onthouden!) wie met wie speelde en vooral: wie wat deed wat niet mocht. Want oh oh oh, de juf had gezegd dat…….
    Levi heeft enkele vaste vriendjes die regelmatig over de vloer komen om samen te verkleden, met de auto’s te spelen of te knutselen. Maar regelmatig komen er ook kinderen mee waar ik Levi nog niet zo vaak over had gehoord. Helemaal prima: iedereen is welkom! Het fijne van onze mini-mensjes vind ik dat ze nog zo lekker onbevangen zijn en het vrijwel kunnen vinden met iedereen. Zij kijken niet naar geloof, merkkleding of huidskleur. Waar regelmatig verkondigt wordt door meneer Sprunken junior dat meisjes écht stom zijn, zijn de speeldates met zijn vrouwelijke klasgenoten niet meer te tellen op een hand. Want uiteindelijk volgen kleuters hun hart: ze doen wat ze willen. En in Levi’s geval betekent dat hij regelmatig met meisjes afspreekt, om de volgende dag weer te verkondigen dat hij echt NOOOOOIT met meisjes speelt. Want meisjes zijn………..
IMG_5337

Gezelligheid: samen met een vriendje spelletjes spelen.

  • Maar dit geldt niet alleen voor de kleuters. Ook wij als ouders maken kennis met andere ouders. Om 15.00 uur op het schoolplein wanneer we staan te wachten totdat ons kroost naar buiten komst. Of ’s ochtends bij het naar de klas brengen (al komt het regelmatig voor dat ik tegelijkertijd met de bel de school binnen kom rennen met Levi waardoor er weinig tijd over blijft om te socializen). Maar ook bij het halen en brengen van de speeldates van onze kinderen. Net als Levi doe ik nieuwe contacten op en I love it! Bizar om te zien dat er uiteindelijk best heel veel klasgenoten bij ons in de buurt wonen en wij hen nooit eerder hebben gezien totdat zij bij elkaar in groep 1 kwamen te zitten.
  • Het is heel leuk om op oudergesprek te gaan en te horen hoe je kind het doet op school. Voor in hoeverre ik dat kan zeggen na 3 oudergesprekken…. Het voelt goed om terug te horen van de leerkracht hoe je kind het doet in de klas en het is vooral heel fijn om je kind in het geschetste beeld te herkennen! Maar wij waren ook VERBAASD over bepaalde punten die de juf van Levi ons wist te vertellen. Waar hij thuis nog wel eens heel driftig kan zijn en als een kleine dictator iedereen even staat te vertellen hoe iets hoort/moet/gaat (zoals hij het wilt), luistert hij in de klas naar anderen en overlegt hij met zijn klasgenoten. Hij houdt zijn mond wanneer dat moet en steekt keurig zijn vinger op. Hoe leuk is dat om te horen! Misschien moeten we die vinger ook thuis maar eens in gaan voeren. Onze lieve Levi gaat om 6.00 uur ’s ochtends AAN en gaat pas weer UIT als hij in slaap valt. Alles daartussen kletst hij je de oren van je hoofd.
    Natuurlijk is een oudergesprek niet altijd gevuld met enkel positieve dingen en zijn er altijd zaken waar aan gewerkt kan worden. Zelfs bij de kleuters kan dat al ter sprake komen, hebben wij persoonlijk mogen ervaren. Niks mis mee. Door in gesprek te gaan met de juf, de lijntjes kort te houden en dezelfde afspraken te maken bestond ons laatste oudergesprek uit alleen maar positiviteit. De gemaakte afspraken hebben gewerkt en het negatieve gedrag van Levi was niet meer voorkomen. Yess!

    School 4

    Levi met zijn lieve juf: juf Marina.

  • Kleuters ontwikkelen een heel goed gevoel voor humor. Het leuke aan de kleuterleeftijd vind ik dat ze bepaalde grappen beginnen te snappen. We kunnen een level hoger op onze humor-ladder. En mocht jouw kind jouw grappen al lang snappen of hier juist nog niet aan toe zijn…. De rijm-fase en de poep&plas fase ondersteunt dit punt grotendeels. In een kleuterklas wordt heel veel gerijmd en vaak gaat dit thuis nog wel even door. Om van dagelijkse woorden een feestje te maken hoef je er enkel een paar rijmwoorden achter te plakken. Lachen gegarandeerd. Helemaal als er een rijmwoord tussen zit wat an sich al op de lachspieren van een kleuter werkt: ik noem een paar voorbeelden: poep, kont, plas, stront. Ahum. In alle hevigheid heb ik geprobeerd mijn schattige kleuter bij te brengen dat stront echt niet altijd in goede aarde valt bij mij of andere volwassene, maar ik geloof dat ik deze hoop maar moet opgeven. Accepteren dat dit bij deze fase hoort.
  • Het is leuk om als hulpouder te helpen op school. Los van het feit dat je kind hoogstwaarschijnlijk heel trots is wanneer zijn/haar mama komt helpen in de klas, is het ook heel leuk om even te spieken binnen de vier muren van het klaslokaal. Aangezien ik zelf als intern begeleider op een basisschool werk, heb ik zelf een goede voorstelling hoe het er aan toe gaat in een kleuterklas. Maar het gros van de ouders heeft geen idee. En een uurtje/ochtendje/middagje helpen in de klas/op school is een en al genieten. En hoe fijn is het dat de leerkracht ook nog eens blij wordt van twee extra helpende handen? Een win-win situatie!
  • De knutsel-, schrijf-, teken- en plakwerkjes komen in veelvoud tegelijk naar huis en onze keukendeur (ooit opgeofferd bij gebrek aan een echt prikbord) zit dan ook nooit verlegen om een nieuw kunstwerk van Levi, passend bij de tijd van het jaar. Heel gezellig!

School 1

  • Last but not least: Me-time! Dit punt gaat natuurlijk niet voor alle moeders op, aangezien er misschien nog jongere kinderen thuis zijn die niet naar de basisschool gaan. En natuurlijk zijn er moeders die keihard vier of vijf dagen moeten werken om rond te kunnen komen. Maar ik ben zo’n bofkont die na de geboorte van Levi 3 dagen kon gaan werken en daardoor de donderdag en de vrijdagochtend helemaal voor mezelf heb. Je leest het goed. De hele donderdag (ok, ik vind van 8.30 tot 15.00 uur HEEL lang) én de vrijdagochtend me-time. En natuurlijk een beetje huishouden-time. En boodschappen-time. En soms nog wat tijd om te werken. Maar dan nog blijft er heel veel tijd over om te sporten, met vriendinnen af te spreken, te lezen, een nieuw recept uit te proberen, de verhuisdozen uit te zoeken die er al 7 jaar staan, te wandelen enzovoorts, enzovoorts. Ik houd maar even voor me dat ik regelmatig de achterstallige was en strijkgoed sta weg te werken op donderdagochtend. Maar soms is dat – met een lekker muziekje op de achtergrond en zonder kleuter die komt “helpen” en vervolgens je keurig gevouwen (en gestreken) theedoeken laat vallen en in het juiste keukenkastje propt alsof zijn leven er van afhangt – best heel fijn. Een heel huis voor mij alleen. Ik kan genieten van die stilte en dat maakt mij een moeder die geheel oprecht blij om 15.00 uur op het schoolplein staat.

Ik had niet verwacht dat ik het zo leuk zou vinden dat Levi naar de basisschool gaat.

Ik zag er als een berg tegenop. Ik vond het heerlijk om op mijn vrije dagen de hele dag samen te zijn met mijn mini-me. En natuurlijk vind ik het jammer dat we niet meer wekelijks samen in het zwembad te vinden zijn of dat we niet zomaar meer een hele middag naar het bos kunnen gaan op een doordeweekse dag. Elke fase brengt nieuwe dingen met zich mee. Ook dit cliché is weer waar. Met soms wat verbazing, maar vooral met heel veel trots & nieuwsgierigheid en met een vleugje weemoed naar de jaren hiervoor, sta ik te zwaaien voor het raam van het klaslokaal van Levi. Mijn kleine grote jongen is er aan toe.

Hoe ervaar jij het om moeder te zijn van een schoolgaand kind of hoe denk je dit te gaan ervaren?

Over de schrijfster van dit artikel

Marjolijn Vreeburg is 30 jaar en woont samen met haar vriend Stan en zoontje Levi (5 jaar) in Katwijk aan den Rijn. Levi is een energieke, vrolijke maar vooral lieve kleuter.

IMG_5423

Marjolijn werkt drie dagen per week als intern begeleider in het regulier basisonderwijs. Zij is druk met van alles en nog wat: leuke dingen doen met haar mannen, klussen in hun te leuke huis van 106 jaar oud, sporten (van alles een beetje: yoga, hardlopen en skiën) en ze zoekt graag de gezelligheid van haar vriendinnen op. En ergens tussendoor probeert zij wat me-time in te bouwen, het huishouden te runnen en de rust en structuur te bewaren in haar gezin. Haar avonturen zijn te volgen op Instagram (onder de naam: marjolijn_vr).

2 gedachtes over “Moeder zijn van een schoolgaand kind – VEEL leuker dan verwacht!

  1. Marina Laan- Koelewijn zegt:

    Wat een gaaf blog om te lezen…..als juf van Levi. Heel herkenbaar. Zowel het verhaal van Marjolijn als mijn eigen ervaringen met mijn inmiddels volwassen kinderen. Het “juf zijn” is een heerlijk vak. Mini mensjes op weg helpen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s