Wat ik je graag zeggen wil…

Piekeren. Voordat ik nog geen kinderen had, piekerde ik niet zo veel. Het leven was easy de peasy. Ik had de verantwoordelijkheid voor mezelf en de dingen die ik deed. En later ook voor mijn lieve man en onze relatie. Sinds twee jaar is daar verandering in gekomen. Ik kan piekeren als een malle. En dat heeft een prachtige reden. Nou eigenlijk twee prachtige redenen: onze lieve, mooie dochters.

IMG_3108

’s Avonds als ik in bed lig kan ik uren nadenken. En die gedachten wisselen zich af in een rap tempo. Terwijl ik manlief hoor snurken denk ik terug aan de dag. Aan het geklets van Pippa, wat was ze vrolijk. Er komt een grote grijns op mijn gezicht als ik daaraan denk. Ik denk ook aan hoe slecht Lauren heeft gegeten. Ik vraag me of hoe dat nou toch komt. Intussen is de grijns veranderd in een dikke frons. Al snel vliegen mijn gedachten naar haar schaterlachen tijdens het stoeien voor het slapen gaan. Mijn hart vervult zich met oneindige liefde.

Maar er is één ding waar ik flink over piekeren kan. Ik heb lang nagedacht of ik hier een blog over wilde schrijven want het is een punt waar misschien wel wat taboe op heerst. Wanneer ik hier over wil schrijven kan ik niet anders dan me kwetsbaar opstellen. En laat ik dat nou best wel lastig vinden…

En toch ga ik het doen. Een brief aan mijn lieve Lauren.

Wat ik je graag zeggen wil…

Mijn lieve grote meisje, wat ik je graag zeggen wil.

Vanaf de eerste minuut dat jij in mijn leven bent, hou ik oneindig veel van jou.

Jij maakte mij mama en dat gevoel is onbeschrijfelijk. Het is het mooiste wat me ooit is overkomen.

Je bent een prachtig uniek eigen mensje, met je eigen pittige karaktertje. Je weet al zo goed wat je wilt. Je hebt mooie eigenschappen van je papa en gekke eigenschappen van je mama. Wat maak je ons gelukkig.

Wat vind ik het soms lastig, dat ik je niet altijd begrijp. Dat ik soms over je grenzen ga, je verdrietig maak. Waar ik denk ‘dat doen we even’, denk jij ‘help, wat overkomt me nou!’ En dan ben je overstuur omdat ik teveel van je vraag. Teveel van je verwacht. Ik kan het niet altijd goed inschatten.

Wat vind je het soms lastig, wanneer je in een omgeving komt waar het zo druk is, je geen overzicht hebt. Wat vind ik mezelf dan dom dat ik je niet goed voorbereid hebt omdat ik er op dat moment niet zo bij stilgestaan heb dat het misschien wel wat heftig voor je kan zijn. Wat voel ik me achteraf dan schuldig…want als mama moet je toch exact zien en weten wat je kind nodig heeft..?

Vaak vraag ik je papa om raad. Hoe kan ik jou geven wat je nodig hebt in bepaalde situaties zodat ik niet over je grenzen ga? Jouw papa weet dat precies. Jouw papa voelt jou zo goed aan, begrijpt jou volledig. Jullie kunnen samen stil zitten op de bank. Gewoon tegen elkaar aan, zonder een woord te wisselen. En wat vind je dat fijn. Jullie lijken zoveel op elkaar, jullie hebben dezelfde mooie eigenschappen. En dat maakt me trots.

Soms voelt het zo als falen.. Maar weet dat ik ontzettend mijn best doe. Dat ik iedere dag wil leren wat jouw behoeftes zijn, wat jij nodig hebt. Ik zal altijd blijven kijken en luisteren naar  jou. En bovenal zal ik je altijd plat blijven knuffelen, gek met je doen, grapjes met je maken en je vertellen dat ik van je hou, precies zoals je bent.

Liefs, jouw soms wat onzekere mama.

 

Volgen jullie al onze avonturen al via Instagram? Kijk op lieve_lauren_en _pippa

Over de schrijfster van dit artikel:

Tessa Bonhof-Regnerus (37 jaar) is echtgenote van Henk Bonhof, moeder van Lauren (2) en Pippa (0). Woonachtig in Lelystad. Zij is naast studiecoach bij Studiecentrum Lelystad ook werkzaam als docent Plustijd op vier verschillende basisscholen. Tessa vormt samen met Annette de Graaf en Marjolijn Vreeburg Team Momspiration.nl; een blog voor (wannabe) heppie mama’s.

Door positief in het leven te staan en vooral te focussen op de mooie en dankbare dingen in het leven inspireert zij moeders (en overige geïnteresseerden) om op een vrolijke, enthousiaste, nuchtere, smakelijke, gezonde en gezellige manier door de dag te fietsen. ‘What you see is what you get’ is volledig van toepassing op Tessa. Niks meer, niks minder. Gewoon precies zoals het is. Daar horen natuurlijk ook minder leuke dingen bij maar met een positieve insteek in het leven gaat het zonnetje altijd weer schijnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s