Nog een keer of nóóóóoit meer?

Out of my comfortzone op de camping. Met een auto volgeladen (héél VOL) zijn wij deze zomer naar Bunnik gereden om op buitengoed de Boomgaard een nieuw avontuur aan te gaan. Kamperen. We hadden allebei toch wel een kriebel in onze buik. Gaan wij dit echt doen? Gaat onze relatie de ultieme test (= tent opzetten) overleven? Wat als de weersvoorspellingen gaan kloppen en de tent niet waterdicht is? Allemaal beren op de weg. Onbekende beren omdat we dit nog nooit gedaan hebben. Hoe is het gegaan? Hoe is het kampeeravontuur ons bevallen? Gaan we nog een keer of nóóóóoit meer?

IMG_0113

Ready to go!

De deuren konden nog maar nét dicht… OEF! Wat een spullen! Bepakt en bezakt reden we richting Utrecht. En wat heerlijk dat het maar een uurtje rijden is. Geen iPad, wegenkaart of tolgeld nodig.
Wat betreft het weer begon ons kampeeravontuur ieder geval goed: de zon scheen volop. De warmte en de zonnestralen deden ons allen goed. En niets heerlijker om na het opzetten van je tent neer te ploffen in het zonnetje (met een glas rosé uiteraard – je bent immers op de camping).
En die tent opzetten was een eitje. En nee, het was niet mijn ruimtelijk inzicht waardoor het zo soepeltjes verliep. Mijn nichtje was de eerste twee dagen mee en is een ultieme zeeverkenner. En voordat ik ook maar kon kijken hoe de tent in elkaar zat, had onze scoutingganger het al geregeld. Mijn nichtje heeft onze relatie gered. Ik hoef jullie niet uit te leggen dat ik haar eeuwig dankbaar ben 😉

IMG_0117 (1)

Levi vond het wel prima en keek liever toe. Onze kleine directeur….

Zelf moest ik de eerste twee dagen even wennen aan het leven in een tent. Al die spullen. Geen kastruimte. Alles in de tassen. Hoe doen sommige mensen dit voor heel veel weken achter elkaar? Mijn oplossing: tent dicht ritsen en gewoon niet kijken. Loslaten. En verrassend genoeg leerde ik dat heel erg snel. Na twee dagen kon ik al 10 dingen opnoemen die ik de volgende keer anders zou doen. Voor alles is een eerste keer.
Zo zag ik al heel snel om mij heen dat een wasrek geen overbodige luxe is op een camping. Maar daar had ik nou net niet aan gedacht…. gelukkig functioneren de scheerlijnen van de tent ook prima!

Het was zó fijn dat we een dag eerder zijn gegaan. Extra tijd voor leuke dingen! De camping heeft een klein zwembad, waardoor een sprong in het diepe niet kon achterblijven. Het zonnetje scheen en daar moesten we gebruik van maken! Maar het reuze Jump-net was voor Levi toch wel dé hit. Eerst een beetje spannend, maar daarna VER-SLA-VEND.

Levi moest even wennen aan het fenomeen “de camping” en vond het lastig om op andere kinderen af te stappen en vriendjes te maken. Is ook lastig. De tweede dag heb ik hem drie rondjes laten fietsen over de camping en binnen de kortste keren had hij aansluiting. Aansluiting voor de rest van de week. Het eerste wat hij vroeg als hij ’s ochtends wakker werd was het volgende: “Wanneer mag ik gaan fietsen? Mag ik al naar Sem? Mag ik al naar Hugo?”.

En na een dag lang spelen met je nieuwe vrienden was daar ’s avonds “de muziekkar” op buitengoed de Boomgaard. Een soort rijdende, kleine kinderdisco achter een tractor. Een rondje over de camping (inclusief drie keer over de kop en een ritje door de sloot, aldus Levi) was voor velen DE afsluiter van de dag. En ik weet niet wie er meer genoot: de kinderen in de muziekkar of de eigenaar van de camping die op de tractor reed. Hij had er echt plezier in en dat merk je. Sowieso vond ik de eigenaren en medewerkers gepassioneerd en heel erg vriendelijk.

Maandagavond. De weersvoorspellingen voor de dinsdag waren bar en boos. Code geel. Regen, wind en onweer. Maar voornamelijk héél véél regen. Van elk familielid wat op de hoogte was van ons kampeeravontuur kregen we berichtjes met de vraag of we zeker weten dat de tent goed stond en waterdicht was… Of we niet liever naar huis wilden komen. Of we het nog leuk hadden. Vriendlief had het even lastig. Thuis hebben we een afwasmachine. In een droog huis. Met onze eigen wc en douche. En een goed matras. “Waarom doen we dit?”, vroeg hij me. En als je zelf zit de bibberen voor de tent – twee truien dik – met je regenlaarzen aan, kon ik alleen nog maar antwoorden: “Nog een potje Yahtzee, schat?”. Dat meneer 7 (van de 8.. GRRR) potjes heeft gewonnen, maakte alles weer goed. Voor hem. Of naja, een beetje dan.

IMG_0791

Code geel was niet zo geel. Ja, het heeft ’s middags hard geregend. De bioscoop met de film ‘Cars’ stond nog op het wensenlijstje van Levi en wij vonden dat een goede activiteit bij code geel. Opwarmen in de bios. ’s Avonds vroeg naar bed. Klinkt romantisch, toch? Maar Levi had na 1 nacht al door dat je van twee slaapcabines één cabine kon maken en vond dat REUZE gezellig. “Dan kan ik lekker tegen jullie aan liggen”. Ook wel weer schattig. En zodoende lag er een knuffelende kleuter tussen ons in de rest van de week.
Het getik van de regen werkt zó ontspannend dat ik niet eens de dag heb kunnen evalueren voor mezelf. Love that sound! 

De volgende dag was grijs – maar droog. En dus prima. Want zodra het droog is, ben je buiten. Weliswaar met een trui aan maar die frisse buitenlucht deed ons goed. Het doet ons beseffen dat je thuis toch snel in huis blijft – terwijl het écht niet zo slecht is als het lijkt. We hebben dat ultieme buitengevoel ontdekt. Kinderen kunnen daar ons heel erg in helpen want zodra het getik op de tent minder werd, trok Levi z’n laarzen en hop hop, gaan met die banaan. Vest aan en fietsen maar. Een druppeltje meer of minder maakt hem echt niet uit. Regen of niet, de dag begon met knutselen bij de animatie van de camping.

Helaas liet het weer het niet toe om een dag aan de speelvijver door te brengen – wat we eigenlijk hadden gehoopt. Spelen met zand en water is immers favoriet. Daarom besloten we erop uit te gaan en Slot Zeist te bezoeken. Een rondleiding door het Slot zelf en een leuke show in de theatertuin van het Slot. Een dikke vette aanrader!
Maar bikkel dat hij is, wilde hij ’s avonds na het avondeten wel over de balk heen. Letterlijk en figuurlijk een uitdaging voor hem. Durf ik het wel of durf ik het niet? Blijf ik droog of word ik nat?

Processed with VSCO with kt32 preset

De laatste twee dagen zijn we op de camping gebleven. Levi had het zó naar zijn zin met zijn vriendjes dat wij het niet over ons hart konden verkrijgen om de omgeving te gaan ontdekken (jammer want wauw wauw wauw, wat is het mooi daar! En zoveel te doen…). Definitly dat we dus nog een keer terug moeten naar deze omgeving want ik heb echt nog een paar hotspots op mijn lijstje staan. 

In de ochtend was er weer een animatie-activiteit voor de kinderen: een speurtocht door het bos. En zo leuk dat kinderen van verschillende leeftijden elkaar weten te vinden bij zo’n activiteit. Na het speuren in het bos, uiteraard weer een kijkje nemen bij de konijnen. Ik weet niet hoeveel uur Levi door heeft gebracht op de kinderboerderij: zo lief! Waar hij aan het begin nog even bang was van de geitjes, zo gemakkelijk liet hij ze uit zijn hand eten op de laatste dag.

Het simpele leven van het kamperen vind ik rustgevend. Er wacht geen huishouden op me. Ik kon dingen loslaten en heb niet elk uur mijn tent staan vegen (zoals ik eigenlijk wel verwacht had). De dag vulde zich vanzelf. Zittend voor de tent. Met een kopje thee. En dat thee zetten, ging heel mindful. Water halen in een pannetje. Gasfles open, pan op het vuur en erbij blijven. Wachten tot het kookt. Geen waterkoker en niet ondertussen 10000 andere dingen doen. En met deze theeleut, was dat ongeveer mijn dagbesteding.
Dat ik de waterkoker van thuis wel had meegenomen en stiekem ook geprobeerd heb te gebruiken, houden we even tussen jou en mij. Want zo’n waterkoker redt het – uiteraard – niet op 10 ampere. En dus zaten we de eerste avond zonder stroom aangezien de stoppen eruit waten geslagen. En de receptie al dicht was. Oeps. Foutje. Dat overkomt de beste kampeerder, toch? Gelukkig was daar een hele lieve eigenaar die begrip had voor mijn blunder. 

Voor vertrek twijfelde ik nog of ik toch niet mijn föhn en stijltang mee zou nemen. Maar binnen de kortste keren kon het mij weinig meer schelen. Trainingsbroek? Prima. Sportbroek? Prima. Knot in mijn haar, bandana in en klaar voor de dag. En stiekem is dat toch ook wel lekker voor een weekje. Past wel bij een kampeervakantie, toch?

IMG_0538

De camping zelf paste heel goed bij ons. Gericht op de natuur. Rustig, verzorgd en kleinschalig. De camping heeft een kinderboerderij waar de kinderen de gehele dag (zelfstandig) naar binnen kunnen. Daarnaast is een speeltuintje. De kampeerplekken op de camping zijn ruim opgezet en er is altijd een groot veld voor de deur, wat uitnodigt om te gaan spelen. Wij hebben heel wat potjes voetbal gespeeld. En gegarandeerd dat er dan veel andere kinderen op af kwamen.
Ook de pannenkoeken van Bram, die met zijn pannenkoekenfiets de camping bezocht, vonden wij een groot succes. Lekker eten, maar niet te hoeven koken. Dat is vakantie! Ik weet niet welke nou lekkerder was: de pannenkoek met tapenade van het huis of de pannenkoek met karamel zeezout. Mmmmm….

Het was even spannend of het Hollandse weer roet in het eten, ehhh onze vakantie, zou gaan gooien maar het plezier, de rust en de gezelligheid overwint alles!

Kinderen hebben niet zoveel nodig. Ze vermaken zich wel. En die vrijblijvende, chille sfeer op een camping vind ik top. Dat is vakantie. Dat is ontspannen.
Was het de gehele week zo mooi en chill als het nu lijkt? Nee, we hebben ook echt wel even zitten balen dat het geen 25 graden met een zonnetje was. Maar hé, snap out of it en tel je zegeningen. Levi heeft het naar zijn zin, wij hebben eindelijk weer eens de tijd en de rust om yathzee te spelen en het buitenzijn is heel fijn (oh goh, dat rijmt – iets met een kleuter in de rijmfase misschien?).

En als je dan voor je tent zit, dit uitzicht hebt, de laatste zonnestralen vangt en een meer dan tevreden kind in de tent hebt (slapend), beleef je – wederom – het ultieme buitengevoel. Het ultieme vakantiegevoel.

Processed with VSCO with fp8 preset

Op de terugweg vroeg ik aan Levi wat hij van het kamperen vond.

“Nat”, zei onze kleine man.

“Ok, het heeft een paar keer geregend inderdaad, maar dat is niet altijd bij kamperen. Het kan ook heel mooi weer zijn, net als zondag en maandag. De volgende keer is het vast mooier weer als we gaan kamperen”.

“Nee hoor mam, dat hoeft niet. Ik heb al genoeg reizen gemaakt”. 

Wijsneus. Ik zal hem volgende zomer helpen herinneren. Kijken of hij écht niet mee wilt als wij voorstellen om te gaan kamperen. Want als het aan ons ligt, gaan we dit avontuur voortzetten. Alles voor dat ultieme buitengevoel!

 

Wat vind jij van kamperen met de kids? Voor herhaling vatbaar of niet jouw ding? 

 

Over de schrijfster van dit artikel

Marjolijn Vreeburg is 30 jaar en woont samen met haar vriend Stan en zoontje Levi (5 jaar) in Katwijk aan den Rijn. Levi is een energieke, vrolijke maar vooral lieve kleuter.

img_5423

Marjolijn werkt drie dagen per week als intern begeleider in het regulier basisonderwijs. Zij is druk met van alles en nog wat: leuke dingen doen met haar mannen, klussen in hun te leuke huis van 106 jaar oud, sporten (van alles een beetje: yoga, hardlopen, crossfit en skiën) en ze zoekt graag de gezelligheid van haar vriendinnen op. En ergens tussendoor probeert zij wat me-time in te bouwen, het huishouden te runnen en de rust en structuur te bewaren in haar gezin. Haar avonturen zijn te volgen op Instagram (onder de naam: marjolijn_vr).

 

Een gedachte over “Nog een keer of nóóóóoit meer?

  1. Paul zegt:

    Volhouden Marjolijn, alleen, niet hopen op 25 graden. In een tent kan het érg warm worden, niet te doen soms…:)
    Maar, kamperen is geweldig, goed te betalen en zéker ontspannend. De regengeluiden op de tent, er is vast een CD van te krijgen en zo niet, dan gaan we hem maken..:)
    Donderdag pakken we onze minicaravan voor een paar dagen Friesland, tja, dat kan als je met pensioen bent.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s