Dit belooft nog wat voor de toekomst…..

Ik had er wéken naar uitgekeken. Levi heeft de dagen afgeteld. Stan had er een middag voor vrij genomen. Levi maakt zich al een tijdje druk of hij weer een foto mee krijgt om op school te laten zien (want dat is het most important thing als je in groep 2 zit natuurlijk). Maar ons lief klein babybroertje had er geen zin in. ‘Bekijk het allemaal maar’ dacht hij. ‘Wat mijn grote broer kan als de beste, kan ik ook’. Verstoppertje spelen. Sommige dingen vallen niet te plannen en dat hebben we vanmiddag maar weer even mogen ervaren.

We hadden een 3/4D-echo bij Echowonder in Hoofddorp gepland staan. Lieve eigenaresse Edith hadden we al drie maanden geleden gezien bij de geslachtsbepaling. Levi keek al uit naar deze afspraak, want de vorige keer werd hij door Edith volledig bij de echo betrokken. Voor Stan en mij was dit een van de eerste echo’s waar wij niet met spanning heen gingen na de beruchte 20 weken echo (check m’n blog geen perfecte 20 weken echo voor het hele verhaal). En zo eigenwijs als onze tweede baby is met groeien, zo eigenwijs is hij ook wanneer wij graag z’n gezichtje willen bewonderen. Dat belooft wat voor de toekomst…

We hebben gesprongen, we hebben geschud en we hebben gedanst. Stan begon zich zorgen te maken of het niet vervelend zou zijn voor babybroertje. Levi heeft ‘m even stevig toegesproken als grote broer. Maar helaas… het had geen effect. Zijn twee benen en zijn arm lagen recht voor z’n gezichtje. Meneertje had zich gewoon even dubbelgevouwen. Waarom niet, als dat toch nog kan?


Maar…. we mogen morgen terugkomen (wat een SUPER service! Zo blij mee!). Morgen hebben we opnieuw een afspraak met Edith van Echowonder Hoofddorp en gaan we kijken of onze kleine spruit zich dan wél wilt laten zien. En tot die tijd bewonderen we twee mooie voeten en een handje met vijf vingers. Want natuurlijk is het leuk om z’n gezichtje te kunnen zien, maar de trotse grote broer laat ook nu al de foto van het handje en twee benen aan IEDEREEN die hij tegenkomt zien (geloof me, trotser dan trots kan een moeder niet zijn). Ook dát belooft nog wat voor de toekomst….

 

Over de schrijfster van dit artikel

Marjolijn Vreeburg is 30 jaar en woont samen met haar vriend Stan en zoontje Levi (5 jaar) in Katwijk aan den Rijn. In april 2018 verwachten zij hun tweede kindje. Levi is een energieke, vrolijke maar vooral lieve kleuter.

Sneeuw

Marjolijn werkt drie dagen per week als intern begeleider in het regulier basisonderwijs. Zij is druk met van alles en nog wat: leuke dingen doen met haar mannen, klussen in hun te leuke huis van 106 jaar oud, sporten (van alles een beetje: yoga, hardlopen, crossfit en skiën) en ze zoekt graag de gezelligheid van haar vriendinnen op. En ergens tussendoor probeert zij wat me-time in te bouwen, het huishouden te runnen en de rust en structuur te bewaren in haar gezin. Haar avonturen zijn te volgen op Instagram (onder de naam: marjolijn_vr).

Disclaimer

Marjolijn en haar collega’s Annette & Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

Een gedachte over “Dit belooft nog wat voor de toekomst…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s