Het warme weer maakte mij verdrietig. Heel verdrietig.

De tranen branden in mijn ogen. Even knipperen Mar, laat je niet gek maken. De volgende proberen. Het komt goed. De brok in mijn keel lijkt steeds groter te worden. Hm… Ook niet. Misschien deze? Ook niet. Een dikke vette FAIL. “Mam, kom je nou?” hoor ik uit de woonkamer komen. De druk wordt opgevoerd en dat voelt alles behalve fijn. “Ja schat, ik kom zo. Ik moet alleen nog even een broek aan doen!“, probeer ik rustig te antwoorden. Postpartum-issues. Ik haat ze. 

Zaterdagochtend. We hebben al een paar warme dagen achter de rug en er komt ons nog een hele warme week tegemoet. Zo fijn. De vorige keren dat het langdurig zomers weer was, lag ik met een borstontsteking op bed. Nu wil ik dubbelop genieten. Ik houd van blauwe luchten, de zon en de warmte. Niets fijner dan in je zomer-outfit de deur uitlopen. Zonder de twijfel: “zal ik nog een vestje meenemen of niet?”. I LOVE it.

Maar er is momenteel wel sprake van een andere twijfel. Een hele GROTE twijfel. Gaat deze korte broek passen? Krijg ik dit rokje wel over mijn heupen? En waar ik normaal gesproken instant vrolijk word door het warme weer, is het nu de warmte die me dit weekend intens verdrietig maakte.

Het maakte mij zó verdrietig…..

Verdrietig omdat ik mij niet zo fijn voel in de kleding die ik wél pas. Ik ben klaar met de zwangerschapsbroeken en de elastische basis t-shirts. Het mag misschien heel materialistisch zijn, maar ik voel mij ZOVEEL fijner in kleding die ik mooi vind. De kleding die in mijn kast hangt. De kleding die ik momenteel nog even niet pas. Geen verwijten naar mezelf. Ab-so-luut niet. Maar het doet wél wat met me.
En hoe simpel het ook lijkt om “even” iets nieuws te kopen…. een stemmetje in me zegt dat dat zonde is van het geld. Ik hoop immers over een tijdje mijn eigen (toffe) kleding weer te passen. Maar in het kader van Self Care best een beetje noodzakelijk. Twijfel, twijfel. En ik ben al zo besluiteloos.

Verdrietig omdat ik opmerkingen van Jan en Alleman krijg (echt hoor, hoe kunnen mensen het soms over hun lippen krijgen….). Nee, ik ben niet onzeker over mijn benen, ook niet nu ze wat extra gevuld zijn en er wat meer cellulitis op is beland. Mijn witte melkflessen zijn prima. En ja ik weet dat het zomer is en het geen 10 graden is buiten. Dat voel ik zelf ook wel meneer-achter-mij-in-de-rij-bij-de-supermarkt. Ik trok alleen even mijn jeans aan omdat ik dacht in mijn pyjamabroek (heerlijk luchtig trouwens en geen schurende blote benen) vervelende opmerkingen zou krijgen van mijn winkelende buurtbewoners. Maar schijnbaar had enkel een korte broek volstaan tijdens mijn wandelingetje naar de supermarkt om de hoek. Mijn excuses.

Verdrietig omdat mijn online bestelde rokje (waar ik al mijn hoop op had gevestigd afgelopen weekend) niet blijkt te passen. Maar dat ligt niet aan de omvang van mijn derrière (ok, misschien een beetje). Ik vind het ook niet helemaal tof dat deze maat nog kleiner valt dan het exemplaar van vorige week. Dat was niet de afspraak lieve webwinkel. Als ik een maat L bestel, zou ik er toch vanuit mogen gaan dat deze groter valt dan de maat M (die vorige week door de brievenbus werd afgeleverd maar ietsepietsje te klein was)?

Verdrietig omdat mijn jurkjes – die overigens wel best prima zitten – niet echt een optie zijn. Enkele dagen geleden had ik er niet zo over nagedacht en schoot ik ’s ochtends – met mijn blije ei want hé ik had iets wat paste – zo in een zomers jurkje. Tot ik vervolgens zat te voeden bij een vriendinnetje op de bank. Half naakt. Borstvoeding en een jurkje zijn niet de ideale combinatie. Tip van mij voor jou.

Verdrietig omdat de hormonen weer eens met me aan de haal gaan en ik sta te brullen om iets wat ik eigenlijk heel goed zou moeten kunnen relativeren. Iets met een mug en een olifant qua emoties. Ik denk dat ik nog liever heb dat die hormonen verdwijnen dan die extra kilo’s. Wil iemand ze overnemen?

En door mijn verdriet heen voel ik me direct schuldig naar alle onbewust kinderloze vrouwen die dit gevoel JUIST hadden willen meemaken. Het zet me weer met beide benen op de grond. I know, ik mag niet zeuren. Mijn kleinste trots ligt in zijn wiegje te slapen en maakt alles goed. Zelfs als deze kilo’s er voor altijd zouden blijven zitten. Als ik dat laatste nu met zekerheid zou weten, mag ik legaal een hele nieuwe garderobe shoppen…..

Ik weet dat het weer goed komt. Mijn lichaam heeft gewoon even wat langer nodig om weer terug te komen in haar “oude” formaat. En dat is oké. Ik weet dat er nog genoeg moeders zo hebben gestaan na hun bevalling. Het hoort erbij. En soms is het fijn om te horen en te weten dat je niet de enige bent. Het hoort erbij.

Het hoort erbij. Dat wordt mijn mantra voor komende dagen. Ik oefen nog even mijn uiterst vriendelijke glimlach voor als ik weer een opmerking over mijn bedekte benen in ontvangst mag nemen. Het hoort erbij. Keep smiling babe. Het hoort erbij.

 

Over de schrijfster van dit artikel

Marjolijn Vreeburg is 31 jaar en woont samen met haar vriend Stan en zoontje Levi (6 jaar) in Katwijk aan den Rijn. Half april is zij bevallen van zoontje Mick.

Marjan Oesterholt Fotografie-14

Foto gemaakt door Marjan Oesterholt Fotografie

Marjolijn werkt drie dagen per week als intern begeleider in het regulier basisonderwijs. Zij is druk met van alles en nog wat: leuke dingen doen met haar mannen, klussen in hun te leuke huis (uit 1910!), sporten (van alles een beetje: yoga, hardlopen, crossfit en skiën) en ze zoekt graag de gezelligheid van haar vriendinnen op. En ergens tussendoor probeert zij wat me-time in te bouwen, het huishouden te runnen en de rust en structuur te bewaren in haar gezin. Haar avonturen zijn te volgen op Instagram (onder de naam: marjolijn_vr).

 

Disclaimer

Marjolijn en haar collega’s Annette & Tessa bloggen alleen over dingen die ze zelf meemaken of producten die zij zelf (hebben) gebruikt. Zij geven hierover ‘slechts’ hun persoonlijke mening.

 

Een gedachte over “Het warme weer maakte mij verdrietig. Heel verdrietig.

  1. Carola Corijn - van der Plas zegt:

    Heel herkenbaar. Maar heel cliché je hebt er wat prachtigs voor terug gekregen 💙. Helaas kan dat ook anders
    Dus accepteer het geniet nog een beetje extra van elkaar!

    Liefs

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s