Ik voel me zo verdomd alleen: Wat mis ik Thaddeus en m’n kindjes!

Het ging 9 dagen dikke prima. Het afscheid van m’n gezinnetje ging gepaard zonder tranen en rotgevoel. Zij hadden zin in lekker veel tijd met opa en oma en ik ontzettend veel zin in dit Californisch avontuur. Maar vandaag, tijdens één van de vele pre-wedding activiteiten deze week, knalde het gemis er ineens keihard in. Uit het niets voelde ik mij mega eenzaam in een groep van wel 50 mensen. Ik zag de gezinnen fijn samen zijn, de stelletjes die voor elkaar zorgden en beste vriendinnen die elkaar in de gaten hielden en samen foto’s maken. En ik: ik voelde me zo verdomd alleen.

 

Oh en als ik eenmaal begin met huilen, dan blijven die waterlanders maar komen. Een middagje alleen in m’n hotelkamer lekker Netflixen, foto’s editten en typen werkt op dit moment heel helend. Vanavond is er een feestje op een privé strand (alles is hier mega posh en mega duur en de meeste mensen die hier wonen zijn over de top rijk dat je niet weet wat je ziet) en ik zal ervoor zorgen dat alle drama dan klaar is. No Drama Llama.

Het is er nu lekker uit en ik ga aan blije dingen helpen. Hoppakeeeeee: lekker nog even goed genieten van de tijd hier. Voor ik het weet is het dinsdag en dan zijn we weer samen. Alle dingen die ik nu gemakkelijk alleen kan doen zijn dan een stuk uitdagender. Dus: tranen en rotgevoel: DOEI!!!

Bedankt dat ik even m’n hart bij je mocht luchten.

Binnenkort volgt een blog met foto’s en verhalen van m’n Amerikaanse avonturen. Hier is alvast een sneak peek 🙂

liefs,

Annette

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s