momspiration baby newbornfotografie

Een roze wolk met kans op onweer

Het is zo’n dag. Zo’n dag waarop ik dingen zie en ook wil. Waarop de verveling knaagt. Ik ideeën wil uitwerken, te hard wil gaan rennen, verhalen schrijven en me dan realiseer dat ik er toch nog niet klaar voor ben en hoef te zijn. Dat ik gewoon nog weken lekker mag niksen en lanterfanten. Genieten van m’n kleine vriendje. Het maakt me een beetje verdrietig.

Hashtag momlife

Het is dinsdagochtend als ik dit berichtje typ in de MOMspiration app groep. Ik weet dat zij mij begrijpen en mij kunnen helpen er een positieve draai aan te geven. Elles vraagt nog: ‘waarom maakt het je verdrietig?’. Ik weet het wel en ik weet het niet. Ik zeg het niet hardop. Voornamelijk omdat dit zo’n moment is waarop ik mezelf helemaal kan verliezen. Verliezen in vragen als: ‘ben ik wel een goede moeder’? Want wat weet ik nou van baby’s? Er zijn inmiddels 4 weken voorbij. Of moet ik toch zeggen pas 4 weken voorbij. Het feit dat het buiten sneeuwt werkt niet mee. Want dit is zo’n moment dat de muren op me af komen en ik dus niet naar buiten kan. Al is het maar voor het hoogtepunt van de dag: de supermarkt. Zo’n moment dat je dan maar een beetje gaat scrollen op Instagram (foute bezigheid dus) en buienradar nog een keer checkt om te concluderen dat het nog uren blijft sneeuwen. Zucht. En je dus al scrollend van alles ziet gebeuren online. Anderen die mooie dingen creëren, doelen stellen voor 2019, blogs delen en barsten van de ideeën. En ik, ik sta aan. Mijn intuïtie draait op volle toeren om voor mijn baby te kunnen zorgen maar is daarmee ook open voor allerlei andere dingen. Prikkels, input, gedachten die ik normaal heel makkelijk van me af zet. Maar nu niet. Zit ik dan, op mijn roze wolk en begint het ineens te onweren. Begint het ineens te dagen dat het leven op dit moment bestaat uit slapen, eten, voeden, poep en plassen (niet alleen van je kind), niet slapen, huishouden en wallen onder je ogen. Dit is het dan, het leven van een kersverse moeder. Hashtag momlife. 24/7 mama Anouk. ‘Geen wonder dat de bossgirl in jou eens om de hoek komt kijken of daar ruimte voor is’ typt Elles.

Andere mama’s herkennen dit ook

Het is herkenbaar verzekeren alle vier de MOMspiration mama’s mij. En goed dat je het herkent van jezelf. Je stapt langzaam uit je cocon. Hallo wereld, daar ben ik weer. En als je dit deelt in een blog, dan zal je zeker herkenning ontvangen. Ik kijk nog een beetje sceptisch naar mijn beeldscherm. Ook terwijl ik dit typ. Echt waar?

Want tegelijkertijd denk ik, waarom vind ik het dan ineens zo heftig allemaal? Natuurlijk is er veel veranderd de afgelopen 4 weken. En ook zomaar ineens. Er is ineens een mannetje. Wat alleen maar kan communiceren met een huiltje. Of een luchtalarm. Die soms uren slaapt en soms uren alleen maar kan krijsen. Maar als mensen vragen hoe het gaat, dan is mijn antwoord eigenlijk wel steeds dat het goed gaat. Gaat het goed, denk ik dan nog bij mezelf? Wat maakt dat het goed gaat? Of is dit de roze wolk? Baby is tevreden, baby slaapt ’s nachts dus ik ben blij. Ik heb plezier in het verzorgen van mijn baby, klungelen met het knopen van de draagdoek en wandelen met de kinderwagen. En dat vatten we dan samen als ‘de roze wolk’. Want wat wil je nog meer? Uh.. Af en toe dat de baby toch niet huilt, wel slaapt en meer van dat soort dingen, maar hoe k*t het kan zijn, vergeten we snel. It’s a good thing they are so cute. Tja, soms dus een beetje meer uitdaging en wat meer erkenning

Moeder zijn is keihard werken

Laat me dat laatste eens toelichten. Ik denk namelijk dat dit ook herkenbaar is voor andere mama’s. Want erkenning voor wat eigenlijk? Het gaat mij namelijk niet om erkenning van mijn man voor “alles wat ik doe”. Dat is een discussie waar je als kersverse ouders eenvoudig in beland. Man gaat naar werk en vrouw zeult de hele dag met baby. Het is geen wedstrijd wie de meeste luiers verschoont. Nee, het gaat over erkenning voor het feit dat je als kersverse moeder, gehecht en alles, met lekkende melktieten, klitten in je haar en stinkende oksels er keihard voor werkt om een tevreden baby te bewerkstelligen. En natuurlijk, bevestiging krijg je. Want dat uurtje dat je bezoek krijgt, is je baby zoet, huilt niet en ligt er tevreden bij. “Ah, wat een schatje”. Maar daarvoor moet je de andere 23 uur per dag gewoon aanpoten, opschieten en ontspannen tegelijk, Google raadplegen, wiegen, liedjes zingen, broodjes smeren met 1 hand, de hongere monkey herkennen en de slaaptrein niet missen. En niemand die dat ziet. En dus niemand die zegt jeetje, wat rock jij dat moederschap gewoon even keihard. Wat ben jij gewoon een onwijs goede moeder! Dat moet je dan maar zelf opmaken uit: “ah, wat een zoet kind”. Aangevuld met goedbedoelde adviezen.

Onweer met een mogelijke hoosbui

Het is ook niet eenvoudig. Het draait ineens allemaal om je baby. Alle vragen gaan nu ineens niet meer over je zwangerschap maar over je baby. En ik dan? Ik ben er ook nog. Ik, als leuke vrouw, die toevallig van ook moeder is. Moeder van de baby waar je dus alleen maar naar vraagt. Joehoe! Zie je mij? Dus om van mezelf te laten horen onweert het soms in de roze wolk. Jank ik met grote uithalen en snottebellen dat ik het ook niet meer wee-heet. Dat ik geen bezoek wil maar gewoon wil uitslapen. Dat ik ook weer wat wil doen, ondanks dat ik binnen 20 minuten kapot moe ben of eigenlijk helemaal geen behoefte heb aan andere mensen. Typ ik naar andere kersverse moeders mijn zorgen, vragen en “Ik doe ook maar wat”. En zeg ik dat heel even wil douchen, om mezelf vervolgens een uur in de badkamer op te sluiten. Doe ik toch maar even mooi, dat moederschap rocken. Ik ben gewoon een goede moeder.

En jij lieve mama, hoe rock jij dat moederschap? En wat doe je met ‘alles wat nog niet lukt?’ Hoe ga je om je hoofd die overloopt en je lijf wat zegt laat me gewoon even slapen? Ik hoor jouw verhaal graag. Dus laat een reactie achter onder deze blog of klets gezellig mee op Facebook.

Liefs, Anouk

Een gedachte over “Een roze wolk met kans op onweer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s