2018 was niet mijn jaar en daar ben ik blij mee

Waar het gros van de mensen in december de balans opmaakte, ben ik afgelopen week begonnen met reflecteren en vooruit kijken. Ik hobbel lekker achter de menigte aan en dat is ook heel typerend voor de fase waar ik momenteel in zit. Maar aangezien reflecteren en vooruit kijken op elk moment van het jaar mogelijk is, vraag ik mezelf zo begin februari af: hoe sta ik ervoor? Wat is er gebeurd en hoe kijken we naar de toekomst? Wat wordt mijn focus?

De rollercoaster van 2018

Vorig jaar was een behoorlijke rollercoaster voor ons gezin. Sowieso de geboorte van Mick zorgde voor een enorme (positieve) verandering. Ik kan niet in woorden beschrijven hoe blij we zijn met de geboorte van ons tweede kindje. Onze baby. Hij maakt ons aan het lachen, is vrijwel altijd vrolijk en doet het zo ongelofelijk goed (ondanks de zorgen rondom zijn koemelkallergie & de bijbehorende huilbuien). Waar we 6,5 jaar geleden dachten dat Levi makkelijk was, is daar Mick in de overtreffende trap. Ik kan me geen leven zonder onze Mick voorstellen en hou van hem tot de maan en weer terug. Ik voel nog steeds de enorme trots toen we voor het eerst met z’n vieren thuis op de bank zaten (en Marjan Oesterholt dit prachtig vastlegde).

Marjan Oesterholt Fotografie-10

Dat 2018 niet mijn jaar was, heeft dan ook niks te maken met de geboorte van Mick. Sterker nog, dat is natuurlijk ons hoogtepunt van het jaar! Maar naast dat hoogtepunt waren er ook heel veel uitdagingen. Ik wil liever niet spreken over ‘minder goede momenten’ of ‘dieptepunten’ want dan voelt het nog zwaarder en negatiever. Wat mijn uitdagingen waren echt niet altijd leuk, makkelijk of gewenst. Nee, mijn uitdagingen had ik misschien wel liever overgeslagen en er vriendelijk voor willen bedanken: “Nee dank je, deze uitdaging ga ik niet aan”. En dooorrrr. Maar helaas. Er lagen behoorlijk wat uitdagingen op mijn bordje. Correctie: op ons bordje. Want de uitdagingen troffen ons gehele gezin. En tijdens die uitdagingen – die misschien ook nu echt nog wel gaande zijn – heb ik soms echt wel even flink gebruld, ‘rode’ woorden uit m’n mond laten rollen, gehuild en me gedragen zoals ik me niet wil gedragen. Maar die uitdagingen zorgen er wel voor dat ik nu andere (bewuste) keuzes maak met een goede portie inzicht in mijn eigen gedrag, gedachten en emoties.  

En dan zijn we ineens een jaar verder….

Eind deze maand is het alweer een jaar geleden dat ik met verlof ben gegaan. Dat betekent dat ik al bijna een jaar niet aan het werk ben. Een heel kalenderjaar: het klinkt als een enorm lange periode, terwijl mijn gevoel aangeeft dat het als gisteren leek dat ik de deur van mijn kantoor achter mij dichttrok. Door de uitdagingen van 2018 heb ik niet altijd een goed tijdsbesef gehad. Na mijn zwangerschaps- en bevallingsverlof kwam ik ziek thuis te zitten en inmiddels ga ik mijn vijfde maand ‘ziek thuis’ tegemoet. Bedrijfsarts, UWV-arts, psycholoog: check, check, check. Of ik mij al verveel thuis? Nou nee, voor mijn gevoel heb ik het drukker dan ooit. Herstellen is hard werken. 

Nu de grote fysieke klachten inmiddels 3 maanden geleden zijn, is het de taak om ook mentaal te herstellen. En dat is een dingetje. Een dingetje welke soms lastig is uit te leggen. Helemaal als er opmerkingen als: “Wordt het niet eens tijd om weer te gaan werken?” of “werk je nu nog steeds niet?” aan je gesteld worden. Of wat dacht je van: “Het duurt nu wel lang hè?”.

Beste mensen, welkom in de wereld van mentale issues, een fysieke nasleep en een gezin wat gewoon doordraait. Ja, het duurt lang. Mentaal herstellen duurt gewoon lang (bij mij tenminste). Want hoe hard ik soms even rust nodig heb, zo hard draait mijn gezin gewoon door (#momlife). De batterij was na alle fysieke toestanden even helemaal leeg en de optie ‘snelladen’ heb ik helaas nog niet kunnen vinden. 

Soms is het gewoon even niet leuk

Ik ben ervan overtuigd dat iedereen een minder leuke periode in z’n leven doormaakt. Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn. Het is soms ook gewoon even niet zo leuk. Soms voel ik me gewoon heel erg rot. Het zonnetje achter de wolken is op zo’n moment niet echt zichtbaar. Maar het zonnetje is er wél en wordt ook weer zichtbaar. Dat weet ik. Uitdagingen zijn er om opgelost te worden (dit is een hele grote note to self). Als ik één ding in elke vezel van mijn lijf heb gevoeld afgelopen maanden, dan is dat het oersterke gevoel dat deze uitdagingen voorbij gaan. 

Dit wordt beter; ik voel het!

Ik ben blij met de uitdagingen die ik afgelopen jaar heb gekregen. Ik ben blij dat het ook minder goed met me ging.

Als ik straks weer op een positieve top zit, dan lijkt het hoogtepunt nóg hoger. Want zonder diepe dalen, geen hoge pieken. Zonder downs, geen ups. Zonder deze uitdagingen, geen nieuwe inzichten. 

Door alles heen heb ik een heel groot onderbuikgevoel: dit komt goed. Het wordt beter. Het gaat al beter. Ik maak stapjes voorwaarts en natuurlijk gaat het lang niet zo snel als dat ik zou willen. Mijn omgeving geeft me alle ruimte. De enige die druk uitoefent op mij, ben ik zelf. Maar het accepteren dat het soms niet gaat zoals je had gehoopt en/of verwacht, heb ik ook (bijna) onder de knie. Mijn mantra afgelopen maanden is dan ook: Nothing has gone wrong. Trust the proces.

Uit 2018 neem ik de mooie en leerzame momenten mee en de rest laat ik achter me. In 2019 zet ik mezelf & mijn gezin op nummer 1. Positiviteit, lieve mensen en natuurlijk mijn mannengezin: meer heb ik niet nodig. 

2019, je bent al een aantal weken gaande en ik voel dat je beter gaat worden dan 2018.

2019, ik heb zin in je! Wij zijn een match!

 

Liefs, Marjolijn

Een gedachte over “2018 was niet mijn jaar en daar ben ik blij mee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s