Ik belandde vorige week maandag in een vreemde en ongemakkelijke situatie in het zwembad. Hoe zou jij geageerd hebben?

Maandagochtend staat voor ons gelijk aan zwemmen in het SKWA Hoofddorp. Net zozeer als de paus katholiek is en een olifant een slurf heeft. Oh nee, niet waar: we zijn er 14 maanden tussenuit geknepen vorig jaar. Toen splashten we zo goed als dagelijks in allerlei exotische watertjes in Zuidelijk Afrika en Zuid Amerika. Helemaal niet vervelend. Maar, terug naar Hoofddorp: dit is dus ‘normaal gesproken’ onze vast prik. Al vanaf dat Jools 4 maanden was en naar babyzwemles mocht, komen we hier op maandagochtend voor de BPK zwemles. Toen Pippa geboren werd, gingen we daar vrolijk mee door. We zijn dus kind aan huis in het SKWA.

Afgelopen maandagochtend was weer zo’n gouden ochtend. Quality Time To The Max met m’n nu nog even peutermeisje Pippa. Tenminste, in de tijd die ze boven water besteedt, want tijdens de BPK les is ze voornamelijk onder water te vinden: Dingen van de bodem opduiken en haar eigen invulling geven aan de bewegingen van het lied ‘de wielen van de bus’ (= koprollen onder water). Na de les zoeven we samen van de glijbaan, genieten we van gezellige koffietijd met ons vaste kluppie, dobbert Pippa met haar zwemopa en -oma in het bubbelbad en gaan we samen op in één of ander fantasiespel. Dit keer gingen we helemaal op in een gevaarlijke situatie waarbij het zwembad van de dolfijnen bijna leegliep en wij fanatiek water moesten pompen en bijvullen met heel wat emmertjes. En toen gebeurde het.

Een vrouw en kindje die mij niet bekend waren, kwamen naar ons toe gelopen. De vrouw duwde het kindje in onze richting en zei tegen haar:

“Oma gaat nu even alleen douchen. Blijf jij maar bij die mevrouw daar.”

‘Die mevrouw daar’ bleek ik te zijn. Er waren namelijk geen andere mevrouwen binnen een straal van 20 meter.

En weg was de oma. Ze verliet de zwembadruimte door de deuren naar de douches. Sowieso heb ik een beetje moeite met mensen die in de derde persoon over zichzelf spreken (sorry, persoonlijk dingetje ;-)), maar dat was nu niet het euvel. UHHHH watskeburt?? Nou dit:

  • Er werd niets aan mij gevraagd. Anders had ik met liefde even opgepast! 
  • We waren niet bekend met dit meisje en zij niet met ons. Ik schatte haar op een jaar of 2,5 of net 3.
  • De oma laat haar kleindochter alleen achter in een zwembad, wat levensgevaarlijke situaties op kan leveren.

Eigenlijk was ik net van plan om met Pippa naar een ander gedeelte van het zwembad te gaan, maar ik kreeg het niet over mijn hart om het meisje alleen te laten. Ik had niet de ballen en woorden gehad om de verantwoordelijkheid die mij in de schoenen was geschoven terug te duwen naar de oma, dus stond ik voor het blok: ik kon geen kant op.

Het meisje stond er nogal verloren bij en keek mij hulpeloos aan.

Ach, arm schaap, jij kunt er ook niets aan doen. Ik let wel op jou.

Dus speelden Pippa en ik door met de pompen, het rad en de sluizen terwijl het meisje op een afstandje toe bleef kijken.

Totdat het meisje zin kreeg in…. een duik in het diepe. En ik….. een sprintje moest trekken om dit te voorkomen. 

Gelukkig bleef ze daarna wel in de buurt en zag ik haar oma een keer haar hoofd vol shampoo om de hoek steken om te kijken of alles goed ging.

Toen de oma afgedroogd en wel klaar was, deed ze de deur die vanuit de douches toegang geeft tot het zwembadgedeelte een stukje open en riep naar haar kleindochter dat ze moest komen douchen. Natuuuuurlijk had ik op dit moment eindelijk moeten reageren door de oma aan te spreken op de onverantwoordelijke en zelfs gevaarlijke situatie die zij zojuist gecreëerd had, maar ik stond werkelijk waar aan de grond genageld met m’n mond vol tanden. Ja, I know: ik ben een watje.

Wat zou jij hebben gedaan? Zou op de oma afgestapt zijn? Of ben je net als ik en weet je achteraf heel goed wat je allemaal gezegd zou willen hebben? 

Ik ga er niet vanuit dat dit nog een keer gaat gebeuren -want: te bizar dit!?!-, maar dan zal ik zeker proberen wat assertiever te zijn!

 

liefs,

Annette

11-2-2019 (15 weken)    4-2-2019 (14 weken)  29-1-2019 (13 weken)

 

4 gedachtes over “Ik belandde vorige week maandag in een vreemde en ongemakkelijke situatie in het zwembad. Hoe zou jij geageerd hebben?

  1. Thea zegt:

    Hoi Anette, ik zou deze “oma” (kan ze eigenlijk wel doorgaan voor “oma”)er zeker op aan spreken mocht je haar volgende week weer tegenkomen. Hoe haal het in je hoofd om je kleinkind ongevraagd bij iemand neer te zetten.
    Zet hem op.

    Liked by 1 persoon

  2. Pearl zegt:

    Echt een bizar moment lijkt me. Hoewel ik perplex zou zijn, zou ik kind retourneren aan oma en haar hier op aanspreken. Lekker makkelijk en wat mij betreft onverantwoordelijk van oma. Maar ik begrijp jouw reactie ook heel goed. Je gelooft haast niet dat zoiets op zo’n moment gebeurt.

    Like

  3. Linda zegt:

    Ik denk dat ik deze vrouw onlangs ook getroffen heb in het skwa 🙈
    Ze ruilde mijn peuter ongeveer om voor haar kleinkind en zei: ‘Dan blijft dit jongetje even bij mij en kan jij met die mevrouw van de glijbaan’. Serieus. Ik was flabbergasted. M’n tweejarige gelukkig niet, hihi, die gaf meteen aan dat hij dit geen tof plan vond.
    Uiteindleijk aangeboden om kleinkind met ons samen mee te laten gaan de glijbaan af, en zo geschiedde. Maar men wat heb ik me verbaasd.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s