Please, zeg me dat jullie dit soort momenten ook hebben….

Er is gelukkig op social media nog niet veel geschreven over internationale vrouwendag. Valt best mee. Ahum. Wel dus. Niet normaal. Tot en met korting in een winkel omdat ik een vrouw ben (had ik wel even geluk dat Stan niet afrekende). Ik begin er de kriebels van te krijgen: het is een bijzondere eigenschap van mij om me te gaan irriteren als een onderwerp ineens OVERAL terugkomt. Maar dat even ter zijde. Want ondanks de kriebels heeft de dag van vandaag – internationale vrouwendag – me wel over de streep gehaald om deze blog online te zetten.

Internationale vrouwendag benadrukt voor mij hoe belangrijk ik het vind dat we (vrouwen onder elkaar) elkaar steunen & elkaar helpen. Laten we lief voor elkaar zijn & elkaar respecteren. Laten we praten, delen & connecten.
Maar soms is het lastig om de moeilijke en kwetsbare momenten te delen. Wellicht wil je een ander niet belasten, schaam je je voor bepaalde gevoelens & gebeurtenissen of ben je bang voor de mening van anderen.
Het kan soms ontzettend eenzaam voelen als je bepaalde zorgen, issues of gedachten niet wil of kan delen. Soms voelt het alsof we de enige op de wereld zijn die deze gevoelens, gedachten of struggles heeft. En dit klinkt allemaal heel heftig en zwaar, maar dit kan ook al opspelen bij bepaalde #momlife issues die soms wel dagelijks voorkomen.
Voor mij voelt de online community van MOMspiration veilig en vertrouwd: een plek waar ik mijn struggles van deze ochtend met jullie durf te delen. Door mijn struggles te delen hoop ik andere mamma’s te stimuleren om in gesprek te gaan met elkaar: uiteindelijk zijn en doen we allemaal hetzelfde en ben ik ervan overtuigd dat we allemaal onze issues hebben. Delen is zó waardevol, zowel groot als klein. 

Eerlijk is eerlijk

En om heel eerlijk te zijn: ik heb het soms gewoon even keihard nodig om te horen dat andere mamma’s (en pappa’s) ook hun struggles hebben of mijn struggles misschien wel herkennen. Dat ik niet de enige ben waarbij het soms niet heel smooth verloopt. Eerst wilde ik typen: dat ik niet de enige ben die het soms zwaar heeft. Maar eigenlijk heb ik het niet zwaar, maar voelt het zwaar. Ik maak het zelf zwaar. Als ik mijn mindset zou veranderen en mijn verwachtingen bij zou stellen, dan zijn de struggles al een stuk minder of misschien zelfs niet meer aanwezig.
Maar je mindset aanpassen is een proces waarin je moet groeien: iets wat je niet van de een op andere dag doet (dat zou het wel een stuk gemakkelijker maken).
En soms borrelt de lava al in mijn buik en overheerst deze de relativerende positieve gedachten. “Keep on practicing Mar”, zei ik vanochtend tegen mezelf. 

Mijn relaas

Gelukkig was daar een Whatasapp-groep met vriendinnen waarin in mijn relaas even mocht delen (of eigenlijk gaf ik ze geen keuze en waren zij even mijn doelwit om te spuien):

Ik moet moeite doen om geen mental break down te krijgen… Het is nu 9.45h en ik weet dat ik pas vanavond om 20.30h tijd voor mezelf heb, terwijl ik dat eigenlijk NU even nodig heb. Ik ben wakker sinds 6.15h maar het voelt alsof ik nog niks heb gedaan vandaag. De kinderen aankleden, ontbijten, Levi naar school brengen, afwasmachine uitruimen & de achterstallige rommel van gisteren opruimen (lees: nadat ik van hardlooptraning thuis kwam, wilde ik alleen nog maar douchen en met een kruik in bed liggen – iets met veel regen, harde wind en een pittige training van 5 kwartier) en de wasmachine startklaar maken voelt niet als een voldoening. Ik wil zoveel doen vandaag. Ik wil meer dan ik nu kan. Mijn situatie: een huilende baby die weigert te slapen en daarmee direct lava veroorzaakt bij mij. Het borrelt van binnen. Ik borrelde eigenlijk al toen ik vanochtend op stond (had ik überhaupt geslapen?). Ik sta in een huis wat vraagt om opgeruimd en schoongemaakt te worden (en ja het is ECHT nodig, dit valt niet meer uit te stellen). Ik moet straks boodschappen doen met twee kids, tenzij Levi met een vriendje wil spelen, dan moet ik het vanavond doen (want too late voor online boodschappen doen en thuisbezorgen). Ik wil eigenlijk een nieuwe broek of jurk shoppen maar dat is financieel niet handig (dus dilemma). Ik draag nog steeds m’n zwangerschapsbroeken maar inmiddels heb ik nog maar één passend exemplaar (zonder gaten & scheuren) dus wat nieuwe, passende onderkleding zou wel gewenst zijn. Maar ik pas helaas m’n eigen broeken écht nog niet (mag ik even huilen?). Komende paar dagen ben ik veel alleen aangezien de nieuwe auto stuk blijkt te zijn (jep, de nieuwe auto die we net 4 maanden hebben) en Stan gaat deze proberen te repareren…
Dat dus. Blegh.
Het is ‘tegenslag’ met een voetnoot hoor, want als ik het even anders zou bekijken dan zou het al veel minder drama zijn.
 I know, maar het voelt gewoon even ….. (zelf in te vullen maar negatief georiënteerd). 

Zeg me dat jullie dit soort momenten ook hebben….

Ik deelde mijn relaas niet om te klagen of om zielig te zijn. Ik deelde mijn relaas om even te horen: “Mar, dit soort momenten heb ik ook.” Ik wilde heel graag even de verbinding, even connecten. Ik wilde gewoon even horen dat ik niet gek ben, dat ik het goed doe en dat dit normaal is. Want uiteindelijk hoop ik maar dat ik niet de enige ben die soms het gevoel heeft dat ze gek wordt. Even een misstap wat betreft verwachtingen. Zo dacht ik vandaag heel veel voor mezelf te kunnen doen, maar “vergat” ik even dat ik een baby thuis had en ’s middags ook nog een zevenjarige had rond huppelen die graag leuke dingen wilde doen. Oeps. Foutje. Kan je wel eens hebben. Toch?  

You are never alone

Het moederschap is continu balanceren tussen de behoeften van het gezin, de kinderen en last but not least de behoeften van mijzelf. En dat is iets waar ik niet zo goed in ben…

Ik gun jou ook een persoon waarbij je je struggles even mag delen. Of wacht, die heb je al gevonden. Wat het feit dat je deze blog leest, hier op MOMspiration.nl, betekent dat je je bevindt in een stimulerende positieve online community. 

Deel jij met me mee? Wat zijn jouw struggles? Waar liep vandaag niet zo smooth bij jou? Of misschien nog beter: wat helpt jou om jouw borrelende lava te laten zakken? 

Laten we het delen, laten we elkaar inspireren. Niet alleen vandaag op internationale vrouwendag maar gewoon altijd. Laten we er zijn voor elkaar. Gewoon vrouwen onder elkaar. Omdat wij dat kunnen. Omdat wij hét kunnen. 

Liefs,

Marjolijn

P.S.: Als ik mijn eigen relaas van vanochtend teruglees, vraag ik me echt af waar ik me druk om heb gemaakt. Ik kan nu relativeren maar wil het gevoel wel accepteren. Soms is het gewoon even zo, soms voelt het gewoon even zo. En dat is okee.

P.S. 2.0: Als klap op de vuurpijl stuurde Annette het nummer ‘never alone’ vanochtend door naar team MOMspiration. Soms komt alles samen. Soms komt alles weer goed, zonder dat er echt daadwerkelijk iets veranderd is. Of naja… de baby is toch in slaap gevallen, deze blog heb ik in het zonnetje kunnen typen en de afspraak bij de mondhygiëniste viel 100 % mee (de spanning voor deze afspraak droeg niet bij aan mijn relaas van vanochtend… Nee, dat viel best mee….). Ik kan de wereld weer aan. Ook dat is het moederschap: balanceren tussen de uiterste emoties. En dat is iets waar ik heel goed in ben….

P.S. 3.0: Onthoud: Side by side we will ll make things better… You’re never alone… Never alone.

P.S. 4.0: Aangezien het dan toch vandaag internationale vrouwendag is, wil ik een vriendinnetje van mij even in het zonnetje zetten. Zij heeft zich vorige week laten registreren bij de Kamer van Koophandel en heeft nu haar eigen (echte) business als fotografe: Photosessions by Shirley Schreuder. En ik ben enorm trots op haar! Ze doet het maar wel gewoon. Go, go, go lieve Shir!
Onderstaande foto schoot zij van de week van mij: love it!

Marjolijn-78

Een gedachte over “Please, zeg me dat jullie dit soort momenten ook hebben….

  1. Agnes zegt:

    Hoi Marjolijn. Zo herkenbaar wat je schrijft. Voor mij is dat natuurlijk al jaren achter de rug , maar ik herken jouw struggles bij mijn eigen kinderen.
    Wat ik vroeger zelf geleerd heb, is: stel je verwachtingspatroon bij. Je mag struggelen en alles hoeft niet perfect te zijn.
    Liefs Agnes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s