This is how we roll

Wandelen. Ik zet me er toe om een aantal keer per week te gaan wandelen. Ook ik weet, net als iedereen, dat wandelen goed is voor lichaam en geest. Veel mensen hebben het afgelopen maanden tegen me gezegd: “probeer eens te gaan wandelen, het zal je helpen in je herstel”. Het is een advies waar ik lange tijd niet zo veel mee heb gedaan en stiekem misschien ook niets mee wilde doen (ik kan zo lekker recalcitrant zijn). Maar ik moet inmiddels toegeven: mijn mening begint zich te hervormen. Nu ik (weer) met een baby kan wandelen, vind ik het wandelen steeds fijner worden. Of eigenijk vind ik het gewoon heel erg fijn. Het mooie voorjaarsweer van afgelopen weken heeft daar ook zeker aan bij gedragen. Ik begin steeds meer te begrijpen waar ‘men’ het over heeft. Donderdagochtend is onze vaste wandelochtend. Alleen ga ik niet, maar gelukkig is Mick een goede wandelpartner. Met mijn baby in de kinderwagen loop ik graag: helemaal nu we eindelijk gebruik kunnen van onze nieuwe Stokke Xplory 6. Gelukkig ben ik niet de enige die het fijn vindt: Mick vindt wandelen altijd goed en is altijd enthousiast (dat blijft altijd zo, toch?). 

Marjolijn-46

Een grote jongenswagen

Mick heeft behoorlijk lang in de reiswieg gelegen. Hij sliep er graag in en deed dat dan ook vrijwel altijd zodra we de deur uit stapten. Nu is hij wat groter (iets met alle clichés zijn waar: de tijd gaat zó zó zó snel) en hebben we de reiswieg ingeruild voor het zitgedeelte. “Het is nu een echte grote jongenswagen” zei grote broer Levi onlangs. Nu Mick ouder wordt, slaapt hij een stuk minder tijdens het wandelen. Maar het fijne is dat het zitgedeelte ook horizontaal kan, waardoor we de mogelijkheid tot een (power)nap wel behouden. Zeker met de zonneklep die heel ver naar beneden kan, kunnen we een veilige cocon voor Mick creëren. Ideaal! En die zonneklep biedt ook een mooie bescherming tijdens de wat koudere dagen wanneer er een harde wind staat. En na-tuur-lijk ook voor de zon – waar deze in eerste instantie voor bedoeld is. 

Wat doet wandelen voor mij?

Het is goed om buiten te zijn. De frisse lucht geeft mij nieuwe energie. Het eerste half jaar na de geboorte van Mick heb ik noodgedwongen veel thuis gezeten en kwam ik veel te weinig buiten. Op dat moment heb ik de frisse buitenlucht niet echt gemist (ik had andere dingen aan mijn hoofd), maar achteraf zie ik in dat er destijds geen gezonde balans was. Gelukkig is onze situatie nu anders en kan ik er bewust voor kiezen om naar buiten te gaan. 

Het gekke is dat de weerstand om die wandeling te gaan maken – ondanks de vele voordelen achteraf – er nog steeds is. Inmiddels heb ik ondervonden dat het heel fijn is om direct nadat we Levi naar school hebben gebracht, door te lopen en bijvoorbeeld naar het strand te wandelen. Niets fijner dan na een paar kilometer wandelen het eerste kopje thee van de ochtend op het strand te kunnen drinken. 

Just do it

Ik merk dat het buiten zijn ook verslavend is. Ondanks de (in mijn ogen) gezonde weerstand en twijfel om te gaan wandelen is de keuze ‘binnen blijven of naar buiten gaan?’ snel gemaakt. De laatste optie please. Heel graag. Niet teveel nadenken of naar de weersvoorspellingen kijken (want vaak valt het toch wel mee) en just do it. Gaan met die banaan. De lanen in, de lanen uit. Of in mijn geval: de duinpaden in, de duinpaden uit. En om de meest gehoorde reacties wanneer ik vertel dat ik door de duinen wandel met een kinderwagen direct even tegen te spreken: de Stokke Xplory is zeer wendbaar en de voorwielen kunnen vergrendeld worden wanneer er bijvoorbeeld meer grind of zand op het pad ligt. Natuurlijk is het mét een kinderwagen zwaarder wandelen dan zonder een kinderwagen maar het is geen belemmering voor mij. Vergeet niet dat ook het gewicht van je  baby + zijn/haar benodigdheden (de halve inboedel van je huis – thanks Stokke voor de te grote boodschappentas onderin de wagen) voortduwt en dat alleen maar goed is voor die zwangerschapskilo’s die nu vast als sneeuw voor de zon zullen gaan verdwijnen…

Mindful genieten

Door wandelen word ik rustig. Rustig in mijn hoofd. Na aan fikse wandeling zie ik alles net even iets rooskleuriger. Stiekem word ik er ook gewoon iets vrolijker van. Ik kom altijd voldaan en tevree weer thuis. Vooral de natuur draagt een extra steentje bij; het maakt me nog meer zen (ik voel me heel volwassen nu ik dit zo schrijf – waarom is dat?). De wind door m’n haren en mijn baby recht voor me. Ik vind het zo fijn dat het zitgedeelte van de Stokke Xplory hoog is, waardoor ik het gevoel heb dat hij heel dicht bij me is. Love it! Mick heeft vanuit de wagen een goed overzicht en een goed uitzicht op alles om hem heen. Je ziet hem de wereld ontdekken en bewonderen. Wij maken gebruik van de baby-inzet, welke het zitgedeelte voor Mick een heuse troon maakt. Hij zakt niet weg, heeft een goede ondersteuning en kan goed om zich heen kijken. Het mindful genieten van de omgeving neemt mij weer even terug naar het kinderlijke gevoel diep in mij. Onderweg zingen we liedjes en vertel ik over wat we allemaal tegenkomen. Ik benoem de voorjaarsbloemen die aan het uitkomen zijn, laat hem de zwerm vogels zien die boven ons langs gaat en we genieten samen van het zeeuitzicht. Onderweg groeten we de mensen die we tegenkomen en zo nu en dan volgt er een gezellig kletspraatje. 

Voor nu vind ik het nog heel fijn dat Mick nog met zijn gezicht naar mij toe zit. En ik ga er van uit dat hij het ook nog fijn vindt om mamma in zijn vizier te hebben… (laat me nog maar even in die bubbel). Als hij straks wat groter is, kunnen we het zitgedeelte omdraaien en zal er een nieuwe wereld voor hem open gaan. Tot die tijd, geniet ik even van ons oogcontact en de momentjes samen.

Wandel jij met mij mee?

Vroeger had ik niet zoveel met Katwijk. Nu waardeer ik onze kustplaats des te meer: het strand is zo’n fijne oplaadplek. Het mulle zand vind ik nog altijd een uitdaging met een kinderwagen maar het wandelpad tussen de boulevard en het strand, te midden van een soort klein stukje duin, is een van mijn favoriete plekken momenteel.
Hetzelfde geldt voor wandelen: vroeger had ik er niet zoveel mee. Nu begin ik het steeds meer te waarderen en is het een vaste activiteit geworden. 

Wat vind jij van wandelen? Klets je mee onderaan deze blog, op Facebook of Instagram? Ik ben benieuwd hoe vaak jij gaat wandelen, wat je favoriete omgeving is en of je graag met of zonder kids gaat.  

Woon je in de buurt en lijkt het je gezellig om binnenkort mee te wandelen door de duinen of het strand? Stuur me gerust een berichtje en wie weet wandelen we heel snel samen. Gezellig!

 

Liefs, Marjolijn

 

De foto’s in deze blog zijn gemaakt door Photosessions by Shirley Schreuder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s