Powermom of loedermoeder?

Vandaag kon je niet om ze heen: mijn wallen waren (of nee, zijn) prominent aanwezig. Ik denk dat als er ook maar één iemand vandaag had gevraagd of ik moe was, dat ik heel hard was gaan huilen. Of schreeuwen. Of zou wegrennen. Gisteravond was ik voornemens lekker vroeg gaan slapen en een hele lange nacht maken. Maar les nummer 1 voor alle ouders: verwacht altijd het onverwachte. Alleen… dit keer kon ik het niet afschuiven op mijn kinderen en was het mijn eigen dikke vette schuld. En mijn slaapgebrek was eigenlijk nog niet eens het vervelendste gevolg van mijn fout. Mick had er meer last van, het arme schaap. Laten we zeggen dat ik ‘even’ vergeten was dat Mick een koemelkallergie had. Eh… maar Mar… HOE dan. HOE kan dat gebeuren?

Een koemelkallergie

Sinds begin dit jaar weten we dat Mick een koemelkallergie heeft. Toen ik stopte met de borstvoeding, begon de ellende. Enkele weken hebben we gedacht dat hij ‘gewoon’ even moest wennen aan kunstvoeding, maar de klachten werden eigenlijk alleen maar erger. Spugen, obstipatie, eczeem en structureel snot all over the place. Maar het ergste was de benauwdheid (tot blauwe lippen aan toe). Mick zaagde 24/7. Als je je hand op z’n rug of buik hield, voelde je overduidelijk wat je hoorde. Deze maanden hebben we als een intense periode ervaren. De vlag ging uit toen we eindelijk – na 3 wisselingen – de juiste voeding (via de kinderarts) bleken te hebben. Mick knapte binnen aanzienlijke tijd op: het fijnste om te zien als ouder. Je zou dus zeggen dat wij dondersgoed weten dat Mick een koemelkallergie heeft. Jep. Dat is ook zo. Ik wéét het ook, maar ben er nog niet aan gewend. 

Een ontroostbare baby

Als gezin eten en drinken wij sowieso nauwelijks melkproducten. Wij vinden het niet lekker. Maar nog belangrijker: wij reageren er zelf ook niet zo goed op (de appel valt niet ver van de boom). De maaltijden die wij zelf koken, mag Mick dus eigenlijk ook vrijwel altijd eten. Maar soms heb je van die dagen dat het even niet matcht. Voor ons stond er een pittige curry op het menu en daarom dacht ik even makkelijk te doen en een verse kant en klare maaltijd te kopen. Easy peasy en Mick zat heerlijk te smullen. Niks aan het handje. Maar een aantal uur later was het bal. Onrustig, huilen, overstrekken, ontroostbaar en enorme scheten laten (en dat waren geen kleine schattige baby-scheetjes meer). Een ontroostbare baby proberen te kalmeren is keihard ploeteren. Ik had het gevoel dat ik faalde als een malle. Alles wat ik deed, hielp niet. En toen kwam daar de frustratie – die je eigenlijk gewoon niet kan gebruiken op zo’n moment. De tijd tikte door en door en van een lange nacht maken zou niet zoveel meer terecht komen. Ik wist niet meer wat er frustrerender was: het ontroostbaar huilen van Mick of wetende dat ik de volgende dag wéér zo moe zou zijn (= geen goede combi). 

Foutje van mamma

Ergens tussen de frustratie, machteloosheid en vermoeidheid door had ik een helder moment: het avondeten was anders dan normaal… En toen stond ik ’s avonds laat in mijn pyjama de prullenbak leeg te halen, driftig op zoek naar de verpakking van de verse maaltijd. Laat ik het woord wat er uit mij mond rolde toen ik zag dat er 20% roomkaas in zat, maar even niet herhalen. Categorie: niet zo netjes. Ik was blij dat de grote oren van de grote broer lagen te slapen. Het besef dat dit feestje nog wel een aantal uur zou kunnen duren, maakte het niet veel gezelliger. Vol schuldgevoel vertelde ik Stan dat ik er nooit aan had gedacht om de ingrediënten te checken en dat er een grote kans is dat Mick daarom zo huilde. Inmiddels zelf ook huilend (want mijn baby heeft pijn en dat is mijn schuld gecombineerd met een vleugje oververmoeidheid) heb ik gezworen dat ik vanaf nu alle verpakkingen ga lezen en de ingrediënten ga checken. Dit wil ik niet nog een keer. Mijn lange nacht moet ik even uitstellen (al is dat een bijzaak van dit verhaal). Eigen schuld, dikke bult. 

Powermom (met een stemmetje loedermoeder)

Ik heb vanochtend mijn powermom-trui aangetrokken en dat was mijn mantra van de dag. Maar ergens hoor ik continu een stemmetje: ‘welke powermom geeft haar baby met een koemelkallergie nou een maaltijd met 20% roomkaas?’. Dat kan maar één ding betekenen: vandaag ben ik team #loedermoeder. Of mag ik deze actie wegschrijven onder een beginnersfoutje? 

Inmiddels is baby Mick aardig bijgetrokken, kan hij weer lachen en ligt hij (tijdens het typen van deze blog) rustig te slapen. De avond verloopt nu al 100 keer rustiger dan gisteren. Maar vanavond weet ik dan ook zeker dat Mick géén koemelk binnen heeft gekregen. Mijn voornemen om vanavond de gewenste lange nacht dan ein-de-lijk te gaan maken, is niet helemaal gelukt. Iets met het typen van een blog enzo.
To do voor dit weekend: speuren op internet naar tussendoortjes en maaltijden die Mick wél kan eten. Maar morgen eerst samen met Annette, Anouk en mijn tante naar ‘We Are Pregnant’ in Utrecht. Ik heb er zin in! En zo’n lekkere cupcake van Sprinkles Bakery maakt een hoop goed 😉

Onder onze MOMspiration-volgers zijn er vast meer mamma’s (of pappa’s) met kids met een koemelkallergie. Wat is jouw tip voor mij? Welk product is favoriet bij jouw mini-me en is koemelkvrij? Ik hoor graag jouw tips & tricks.

Fijn weekend lieve powermom/loedermoeder!*

 

Liefs,

Marjolijn

 

* doorhalen wat niet van toepassing is.

 

 

 

2 gedachtes over “Powermom of loedermoeder?

  1. Ute zegt:

    Hi Marjolijn,
    Hier een mama van twee kindjes met een koemelkeiwitallergie.
    Ik maak bijna alles zelf zodat ik boter/melk/kaas kan vervangen (wajang ipv boter, ongezoete amandelmelk ipv koemelk en edelgistvlokken ipv kaas, geitenkaas gaat tegenwoordig in kleine beetjes ook goed!)
    Voor een snelle maaltijd toen ze kleiner waren gaf ik wel eens een potje van Hoogvliet eigen merk (die zijn bijna allemaal zonder melk, dus toch nog even goed lezen ;-))
    En je wordt steeds beter met het scannen van ingrediënten, alle allergenen staan schuin- of dikgedrukt!
    Succes!

    Like

  2. Suzanne zegt:

    Herkenbaar, hier nu 1 meisje van 8 maanden met koemelkallergie. Zo lastig en ook ik maak die fout regelmatig. Lekker zo’n babykoekje… kom ik er later achter dan er toch een vleugje van melk in zit. Of brood met weipoeder, werkt ook niet…
    Soms best lastig, ze is dol op alpro soja yoghurt en eet becel brood.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s