Moeder slaapgebrek momspiration.nl

Een nieuw inzicht, een nieuw patroon

Een druk gezinsleven en berg aan uitdagingen brachten Marjolijn tot stilstand. Ze drukte op de pauzeknop. Geen sociale media en maandenlang geen nieuwe blogs. Tot haar eigen frustratie en verdriet. Maar wie goed voor zichzelf zorgt, komt er bovenop. En wie hard aan zichzelf werkt, komt altijd tot nieuwe inzichten. Om van te leren, om te groeien en om weer ruimte te maken voor wat je écht leuk vindt, namelijk schrijven! Marjolijn is er weer, met een prachtig verhaal over haar inzichten en uitdaging rondom goed voor jezelf zorgen.

Over mijn grens

Ik signaleerde bij mijzelf een patroon. Een stom patroon wat me niet gaat helpen. Afgelopen maanden heb ik moeten constateren dat (over)vermoeidheid een enorm grote rol heeft gespeeld in mijn issues. En eigenlijk nog steeds speelt. Want issues die heb ik. Genoeg. Die had ik altijd al, alleen zijn de issues (zeker sinds ik mama ben) wat groter en complexer. Laten we zeggen dat er sinds de geboorte van Mick wat extra issues op mijn pad zijn gekomen. Of uitdagingen. Dat klinkt wat zachter en positiever. Om je gelijk even gerust te stellen, naast mijn issues – oh nee, uitdagingen – heb ik ook enorm veel dankbaarheden. Het gaat goed met me. Geen zorgen. Het gaat goed, mét uitdagingen. 

Diegene die mij al wat langer volgen, weten ook dat ik een behoorlijke break heb gehad met bloggen & social media. Samengevat: het was me even teveel. Er speelden wat dingen waar ik later – in een andere blog – een keer uitgebreider op terug wil komen. Want ook de minder leuke dingen zijn er om te delen. Althans voor mij. En daarom neem ik jullie vandaag ook direct mee de diepte in. Of eigenlijk mijn bed in. Al klinkt dat dan weer wat plat en ordinair. Ok, ik dwaal af.

Echte tijd voor jezelf

Terug naar mijn patroon. Ik ben iemand die eigenlijk heel veel slaap nodig heeft. Maar ik ben ook iemand die heel veel wilt doen. Ik denk dat heel veel moeders (en vaders) zullen herkennen dat het op de avonden aankomt wanneer je écht – mindful en in alle rust – iets voor jezelf wilt doen. Een boek lezen is geen dagelijkse kost als de kinderen up and running zijn (althans niet met die van mij). Even een t-shirt in elkaar zetten op de naaimachine is geen activiteit met een grijpgrage baby in de buurt (al zal hij het willen pakken van de kopspelden wel heel snel afleren).

Ik ben met je eens dat voor alles een oplossing te vinden is en dat je ook met kortere momenten even tijd voor jezelf kunt pakken. Daar kan ik zeker wat mee (of moet ik wat mee). Feit blijft dat de avonden toch echt wel van mij zijn. Heerlijk. Ik heb het geluk dat mijn gespuis heel vroeg gaat slapen. Vanaf 19.00 uur is het zo goed als stil in huize Sprunken-Vreeburg. Levi probeert hooguit nog z’n Donald Duck stiekem uit te lezen maar om 19.30 uur slapen er twee lieve kleine mannetjes. En die hele grote soms ook. 

Ik wil teveel en nog meer

Alleen nu ikzelf nog. Ik zou ook moeten slapen. Simpel. Want ik heb slaaptekort. Maar ik wil teveel ondernemen ‘s avonds: sporten, bloggen & naailes. Allemaal activiteiten waardoor ik tijd afsnoep, van de tijd die ik in mijn bed moet liggen. Activiteiten die overdag niet altijd gedaan kunnen worden. En dus lever ik zeer kostbare tijd in, die ik eigenlijk niet kan en mag missen. Het lukt me vaak wel om een kortere periode regelmatig vroeg naar bed te gaan. Maar het echt een patroon maken, is me nog niet gelukt.

Daarom besloot ik: het is tijd voor een nieuw patroon. Minimaal anderhalf uur, het liefst twee uur, eerder naar bed dan dat ik nu ga. Dat klinkt heel weinig en gemakkelijk, maar in de praktijk is dit een enorme hobbel. Want heel eerlijk gezegd: ik vind het gewoon lastig. 

Het is zo gemakkelijk om terug te glijden naar dat oude, bekende, vastgeroeste patroon. Dat patroon met slaapgebrek; slaapgebrek door té laat gaan slapen maar ook slaapgebrek door de gebroken nachten. Die grote kleine baby (die eigenlijk geen baby meer is) wordt nog elke nacht wakker en heeft mamahonger. Ook daar wordt aan gewerkt, maar heb ik niet zoveel invloed op als dat ik zou willen (iets met een eigen willetje). Ik heb wel invloed op mijn eigen bedtijd. 

Voor nu is het nog een patroon met slaapgebrek. Maar dat patroon is niet helpend. En daarbij wil ik gewoon niet meer dat dat patroon, mijn patroon is. Waar een wil is, is een weg. Maar hoe ga ik dat concretiseren in de dagelijkse praktijk met een druk gezin met jonge kinderen?

Meer verdieping voor een nieuw inzicht

Die verandering is natuurlijk niet iets wat vandaag op kwam zetten. Dit speelt al een tijdje. En zoals dat gaat als Marjolijn iets heeft: ze gaat zich er in verdiepen. Podcasts luisteren over selfcare, een gezond slaapritme en de functionering van onze hersenen. Alleen deze verdieping is inmiddels alweer avondvullend.

Ik ben een kei om van een oplossing ook direct weer een probleem te maken: mijn valkuil. Mijn enthousiasme is dan enorm en slaat door. Maar deze verdieping heeft wel voor herkenning gezorgd, met daarmee een mooi nieuw inzicht: ik zie in dat vroeg slapen heel belangrijk is voor mij om de dag, met alle indrukken en bezigheden, te kunnen verwerken. Slapen is zoveel meer dan met je ogen dicht in bed liggen en het lijkt wel alsof ik me dat nu pas écht besef. En ik weet écht wel waarom ik dit wil doorzetten. Als ik meer slaap, beter in balans ben en meer tot rust kom, ben ik een veel gezelligere moeder, partner, dochter, vriendin, zus, werknemer en nog zoveel meer.

Alleen het is zo gemakkelijk om te zeggen: “Ik ga het doen”. Het zit ‘m in dat ik moet accepteren dat ik niet alles meer kan. Ik moet bepaalde bezigheden laten vallen. Alleen om die keuzes te maken, vind ik (ook) lastig. En dat mag ook. Bij verandering komt altijd direct weerstand. Maar de weerstand ga ik verslaan met mijn intrinsieke motivatie. 

Lees verder op pagina 2 waarom Marjolijn zo gemotiveerd is en wat haar geholpen heeft.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.