momspiration mamablog jaloers nissa cafe hillegom

Groen van jaloezie: check!

Groen van jaloezie; ik zou liegen als ik zou schrijven dat me dat geheel onbekend is. Vergelijken doen we allemaal, misschien wel onbewust en dat roept in sommige gevallen minder fijne emoties bij mij op. Gelukkig weet ik deze snel te signaleren, te herkennen en weet ik hoe ik moet handelen wanneer het (weer eens) zover is. Vaak helpt het om te terug te gaan naar mijn eigen intenties, terug naar mijn eigen handelen. Terug naar mijn basis.

Maar even terug naar het begin. Jaloezie: wat betekent het? De betekenis van jaloezie, volgens Van Dale, is afgunst. Afgunst: je gunt iets de ander niet. Je wilt het zelf hebben. Het is een soort ongenoegen en ergernis over andere mensen en wordt meestal als een negatief gevoel ervaren. Volgens de definitie in de Van Dale, zou ik wanneer ik jaloers ben, de wens hebben dat een ander minder heeft dan ik, of dat een ander iets verliest wat ik dan zelf wil krijgen. Maar even hè: dat ‘vervelende’ gevoel: is dat wel jaloezie?

BEN IK WEL ECHT JALOERS?

Mijn intentie is niet om iemand iets af te nemen of niet te gunnen. Misschien zou ik ook iets graag willen hebben of willen doen, maar dat betekent niet dat de ander dan maar een stapje terug moet doen. No way!
In een blog met de titel ‘groen van jaloezie, check!’ heb ik in een van de eerste alinea’s mezelf al onderuit gehaald (goed bezig Mar). Want dat minder fijne gevoel is wellicht geen jaloezie. Het is frustratie. Jaloers zijn betekent voor mij dat ik gefrustreerd ben over iets wat ik niet heb maar wel graag zou willen. Punt. Niks geen afgunst. Gewoon jaloerse frustratie. Ik wil niemand iets afnemen of niet gunnen. Integendeel.

Een minder fijn gevoel

Maar dat minder fijne gevoel, wat is dat dan precies? Laat ik een voorbeeld geven: moeders die vertellen dat hun (jonge) kind zo goed slaapt en dat zij op kunnen staan zonder peuter aan je been. Ik kan me werkelijk geen ochtend bedenken dat ik eerder wakker ben dan mijn kinderen (tenzij ik mijn wekker op 4.45 uur zou gaan zetten). In alle rust douchen en ontbijten is voor mij luxe die ik kan ervaren tijdens een weekendje weg. Zonder kinderen dan wel te verstaan.
Moeders die dagelijks (uitgebreid) willen en kunnen sporten. Hoe dan? Kinderen die dankbaar eten wat de pot schaft. Moeders die jaarlijks een fotoalbum maken van hun kroost. Kinderen die ’s nachts doorslapen of simpelweg troostbaar zijn als ze wél wakker worden. Het lijkt me héérlijk. Niet elk voorbeeld levert direct jaloezie of frustratie op. Alles hangt samen met mijn emotionele gesteldheid en de huidige situatie.

Niets is wat het lijkt

Ik wéét dat het in sommige gevallen schijn is. Dat het niet allemaal is, zoals het lijkt. Ik wéét dat elke ouders zijn of haar eigen issues heeft. Elk huisje heeft zijn kruisje. Maar raakt het me en doet het wat met me? Ja. Zeker weten. Mijn zogenaamde jaloezie is frustratie: ik wil iets wat ik niet heb en dat lijkt direct niet binnen handbereik. Die frustratie doet wat met me en is alles behalve helpend voor mijn sociale welbevinden. Dus dan ga ik mezelf toch afvragen: mankeer ik iets? Of is dit normaal? En waar ligt de grens? Natuurlijk ben ik bereid om stappen te zetten om mijn doel te behalen zodat ik geen frustratie (over dat punt) meer ervaar. Alleen soms is bijvoorbeeld slaaptraining een enorme hobbel om te nemen. Of eerder opstaan om meer tijd voor mezelf te creëren gewoonweg geen optie.

De oplossing voor mijn storm

Wat is helpend? Eigenlijk zijn er maar twee dingen die altijd helpen. Je huidige situatie accepteren. En ten tweede dankbaar zijn voor wat je hebt. Maar als ik écht jaloers, of nee, gefrustreerd ben, lukt mij dat niet. Soms zorgen je gedachten voor een storm aan emoties en is het zaak om eerst de stilte in de storm op te zoeken voordat de beste oplossing toegepast kan worden. Of soms moet een emotie echt even gevoeld worden. Maar dat lukt niet in het heetst van de strijd. Rust is het codewoord.

Ik heb een basis waar ik naar terug kan gaan om de minder fijne jaloerse, gefrustreerde gevoelens te overmeesteren: de storm in mijn hoofd gaat liggen en er ontstaat een rustige versie van de jaloerse, gefrustreerde Marjolijn.

Dit is voor mij Terug naar mijn basis:

Lezen
Ik vind het heerlijk om even te verdwijnen in de wereld van een goed boek. Ik moet mezelf er echt toe verplichten om even te gaan zitten, maar als ik eenmaal begonnen ben in een boek, volgen de leesmomenten daarna zonder moeite.

Opruimen
Opruimen is voor mij niets anders dan rust creëren. Ik heb afgelopen jaren ook echt wel geleerd om de boel de boel te laten, maar ik weet ook dat ik gewoon heel blij word van een opgeruimd en schoon huis. Geen rommel die zorgt voor afleiding of irritatie. I love it. Alsof het meer smooth verloopt wanneer het huis aan kant is. Mijn mannen zijn dit inmiddels gewend (en laten we eerlijk zijn: zij hebben er ook baat bij) en laten me gaan als Assepoester door het huis heen rolt.

Een podcast luisteren
Om te lachen, om geïnspireerd te worden, om bemoedigd te worden: ik heb verschillende (genre) podcasts die ik graag luister. Trouwens iets wat heel goed samengaat met het punt hierboven: koptelefoon op en die stapel was wegvouwen is gebeurd voordat je het weet. Of tijdens het snijden van de groenten voor het avondeten of gewoon onderweg.

Geen activiteiten
Ik ben een huismus. Ik vind het heerlijk om in en rond het huis te lummelen. Met of zonder kinderen, al hebben de jongens wel wat meer bewegingsruimte nodig dan enkel de tuin. De introverte kant van mij vindt het heerlijk om dan ook geen afspraken te hebben: geen verjaardagen, geen etentjes, gewoon even niks. Niet voor altijd, maar voor nu even. Dit levert meestal wat vrije tijd op die ik kan gebruiken om een boek te lezen of vroeg te gaan slapen. Soms is het dus ook uit noodzaak dat ik mijn afspraken af zeg en is het niet mijn intentie om mijzelf te isoleren.

Vroeg slapen
Dit punt zou eigenlijk op één moeten staan. Slaap is alles. Voldoende slaap is het fundament om je fijn te voelen. Ik heb veel slaap nodig. Ik weet niet van wie ze het hebben, maar zowel Levi als Mick zijn beide heel vroeg wakker. Altijd. In de zomer (wanneer het vroeg licht is) is 5.15-5.30 uur ons niet onbekend. Of eigenlijk heb ik afgelopen winter dit tijdstip ook vaak genoeg gezien. En als je dan nog zo’n 8 á 9 uur slaap per nacht wilt aftikken, blijft er weinig avond over. Dat is direct een andere struggle die dus enorm samengaat met geen activiteiten. Soms is dat niet leuk, maar niet goed slapen betekent voor mij, dat werkelijk alles niet leuk is.

Schrijven
Mijn gedachten, gevoelens en emoties omzetten in woorden. Soms is het puur om het even kwijt te zijn en soms is het omdat het bepaalde issues overzichtelijk maakt. Schrijven betekent voor mij verwerken.
In mijn journal noteer ik elke dag in steekwoorden hoe mijn dag is gegaan. Ook probeer ik elke dag een aantal punten op te schrijven waarvoor ik dankbaar ben. En dan zijn er nog de notitieblokken met hele verhalen, net als deze blog. Want veel blogs zijn een dikke note to self.

Social media break
Het gras is altijd groener bij de buren. Social media is kijken naar een fractie van een seconde uit iemands leven. Inclusief een filter en een paar goede woorden. Laat je er niet door afleiden (ik zei toch: note to self).
De meeste dagen vind ik social media leuk: ik zorg dat ik leuke mensen volg. Inspiratie, herkenning, ontspanning: het is een combinatie. Maar op sommige dagen trek ik het niet zo goed. Een social media break is dan ook niet nieuw voor mij, soms voor een dag, soms voor een langere tijd.

Frustratie VS. afgunst

Groen van jaloezie; ik zou liegen als ik zou schrijven dat me dat geheel onbekend is. Check! Maar toch ook weer niet helemaal. Het stukje frustratie van jaloers zijn is mij bekend. Zeker weten. De afgunst naar anderen behoort niet tot mij en dat wil ik graag zo houden. Soms is het ook fijn om gefrustreerd te zijn, want frustratie kan ook leiden tot actie. Actie om iets te willen veranderen of te bereiken. Soms het laatste zetje wat je nodig hebt. Of de eerste. Beide heel belangrijk.
Negatieve emoties mogen er ook zijn. Het zijn immers emoties. Mijn emoties. Jouw emoties. Ook in tijden waarin anderen het (ogenschijnlijk) veel moeilijker of juist makkelijker hebben. Het is maar hoe je ermee omgaat.

In welke situatie herken jij deze gevoelens? Is het in deze tijd van meer thuis zijn bijvoorbeeld meer of juist minder? Hoe ga je daarmee om? Ik lees jouw ervaring graag. Schrijf een reactie onder deze blog of klets met ons mee op Facebook of Instagram.

Liefs, Marjolijn

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.