Geen social media op vakantie. Durf jij het aan?

Ik zal het maar direct opbiechten: de laatste vakantie heb ik zwaar gefaald. De deal luidde: twee weken geen social media. Stan en ik wilden ons telefoongebruik even minimaliseren en beperken tot het noodzakelijke (in hoeverre een telefoon noodzakelijk kan zijn; dat is al een discussiepunt an sich). Familytime to the max. Simpelweg samen zijn. Bepaalde patronen doorbreken en kijken wat dat gaat opleveren. En die is gemakkelijk in te vullen, nietwaar? Is het gebruik van mijn telefoon een automatisme of een overwogen beslissing?

Maar die twee weken heb ik niet gehaald; het ging al mis op dag één. En het ergste is nog: ik heb het niet eens bewust gedaan. Ik heb niet bewust de keuze gemaakt om Instagram te openen en simpelweg naar andermans leven te gaan zitten kijken. Nee, het ging op de automatische piloot. En dat vind ik nog veel erger. In die maanden was ik zelf nauwelijks actief en was het enkel loeren. Aapjes kijken. Tijdverdrijf. Het was een automatisme. Op de bank, een glas water, telefoon ontgrendelen en linea recta naar Instagram. Hoppakee. Stories kijken. De een kijkt tv, ik zit op social media. Ok, een kleine voetnoot: ik zat ondertussen te kolfen (en voor de oplettende lezer: dat is dus best al een tijdje geleden – zo’n anderhalf jaar). Instagram voelde als mijn redding tijdens het kolfen, vooral laat op de avond als ik zat te knikkebollen en mijn mind een leesboek niet meer kon volgen. Pas toen ik een stuk of 15 posts verder was in mijn timeline, besefte ik wat ik aan het doen was. Oeps. Instagram afgesloten, wat berichtjes verstuurd via Whatssap en toch maar een tijdschrift gepakt. Poging nummer 2.

And again. And again

Je zou denken: de dagen daarna ben je alerter en overkomt je dat niet. Nou…. Jawel hoor. Zo ging het ongeveer de gehele vakantie. Soms ging het een dagje goed, soms was het maar één moment op een dag dat ik mij toch op social media bevond en soms zat ik er vaker op de verschillende platformen dan ik eigenlijk wilde. Kleine voetnoot nummer 2: ik zat die vakantie niet lekker in mijn vel en had een borstontsteking. Dat ik een ruggengraat had van een poffertje, had zo z’n redenen. En ondanks dat ik probeer niet te streng te zijn voor mezelf en deze periode te nemen voor zoals deze was, merk ik dat ik het jammer vind (zonder oordeel) dat het me die vakantie niet gelukt is om bepaalde apps links te laten liggen. Ik weet namelijk dat het heerlijk kan zijn!

Ik ben gewoon verslaafd

Bizar dat we anno 2020 erover na moeten denken om bijv. een leesboek of tijdschrift te pakken. Of nee, laat ik het bij mezelf houden. Ik vind het bizar dat ik in bepaalde situaties automatisch mijn telefoon pak. Simpelweg geprogrammeerd, dat is wat ik ben. Ik ben gewoon verslaafd.

Dat ik telefoonverslaafde ben, was iets wat me ook goed duidelijk werd deze de week: ik zat in een wachtkamer en mijn afspraak liet nog even op zich wachten. Mijn batterij van mijn telefoon was leeg dus ‘even op mijn mail/whatsapp/social media checken/agenda bijwerken’ ging niet op. Ik keek om mij heen en concludeerde dat vrijwel iedereen – op een bejaarde mevrouw na – op zijn of haar telefoon zat. Geen goedemorgen, geen gesprekken. Ik keek nogmaals in de rondte. De bejaarde mevrouw zag mij kijken en glimlachte. “Het is winderig buiten en ze zeggen dat het komende dagen nog frisser wordt” deelde ze mee, om me vervolgens te bevragen over baby Mick in de kinderwagen. We hadden een fijn koetjes & kalfjes-gesprek, wat niet had plaatsgevonden als mijn batterij nog enigszins vol zou zijn. De bejaarde mevrouw was een stuk gezelliger dan mijn iPhone. Echte connectie boven connectie via een beeldscherm (welke ook echt leuk kan zijn hoor)!

Tijd voor een nieuwe uitdaging 

Over ruim drie weken start de zomervakantie. Wanneer alle omstandigheden het toelaten, zullen we zowel aan het begin als aan het eind van de vakantie een fijne vakantieplek opzoeken. En één van die vakantieplekken is een behoorlijk eind rijden. Dat is zo’n moment dat ik lang (te lang) verzeild kan raken in de foto’s op Instagram en de berichten op Facebook. Uit pure verveling. Of wanneer we verplichte siësta houden omdat Mick nog een middagdutje nodig heeft: wij stil moeten zijn en even iets voor ons zelf moeten doen. Hét moment dat ik naar mijn telefoon grijp. En terwijl ik dit typ, vraag ik me überhaupt af waarom ik niet gewoon ook ga slapen, het is immers toch verplichte siësta? Ohja. Verslaafd. Want hoe gemakkelijk, maar vooral automatisch, is het dan om even iets op je telefoon te doen? Maar dat willen we nu even niet. Nu even niet.

Wederom is er komende vakantie de deal: geen social media op vakantie. Een nieuwe vakantie met nieuwe kansen. Ik ben heel benieuwd hoe het dit keer zal verlopen. Gaat het me lukken? Zal ik er moeite mee hebben? Wat gaat het me brengen?

We gaan het ervaren. De vakantie zonder social media: lets do this! Ik heb er zin in!

Hebben jullie afspraken over jullie telefoongebruik op vakantie? Waarom wel (en welke) of waarom niet?  

Liefs, Marjolijn

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.