Update: Hoe gaat het nu met kleine einstein?

En nu? Zijn we goed op weg?

Het verslag over Nils telt zo’n 12 pagina’s. Interessant hoor, IQ en hoogbegaafdheid. De details zijn nog interessanter en gaven ons bevestiging dat we het goed doen met ons kind. Uitvoerig staat beschreven hoe Nils zijn taken aanpakt. Wat hij vertelt, waar hij van gaat lachen en hoe hij reageert als hij iets lastig vindt. Er staat in wanneer en hoe hij wiebelt. Als ik het lees zie ik het voor me. Het is zo mooi om te lezen omdat wij precies ons kind hierin herkennen.

De laatste twee pagina’s bevatte adviezen naar ons als ouders en naar de school. Heel praktisch en duidelijk. Een van de adviezen is dat het belangrijk is voor Nils dat wij meegaan in zijn tempo en hem niet afremmen. Afremmen frustreert hem namelijk. Dat hebben wij als ouders dus goed ingeschat. Zo fijn om een bevestiging te krijgen dat versnellen bij hem past. Dit verslag en deze adviezen zijn echt van grote waarde. Het helpt om onze lieve Nils te begrijpen en om een goed plannetje voor hem te maken samen met school.

Het schooljaar is bijna voorbij. Nooit gedacht dat we zouden staan waar we nu staan met onze kleine grote vent. We hebben onze weg gevonden naar wat nu goed is voor Nils. Deze beslissingen en nieuwe ontdekkingen brengen ook weer nieuwe uitdagingen met zich mee. Dat duizelt me en daarom maak ik lijstjes.

Hoe gaan we onze zoon voorbereiden op het voorgezet onderwijs?

  1. School maakt een begeleidingsplan voor Nils. Wij willen hier de hoed en de rand van weten. We krijgen hier hulp bij van een expert n.a.v. Nils’ onderzoek.
  2. We hebben gehoord van een bureau voor hoogbegaafden (weer een ander) in de buurt dat kinderen die versnellen op de basisschool voorbereidt op het VO in kleine groepjes met gelijkgestemden. Hier gaan we meer informatie over zoeken.
  3. Nils weet nu wat IQ betekent en hoe hoog zijn IQ is. Hij vertelt het aan iedereen die het wil horen en ook aan mensen die het niet willen horen. We willen hem bescheidenheid meegeven en de kennis dat het gaat om wat je doet met je IQ en dat het gaat om dat je blij bent. Dat is een levensles ansicht maar hé, jong geleerd is oud gedaan.
  4. Plan B bedenken voor als Nils niet ingeloot wordt op de VO school van onze voorkeur! (oh help, ik hoop zo dat we dat niet nodig hebben! fingers crossed).
  5. We moeten Nils stap voor stap loslaten en vertrouwen geven. Hij mag nu al naar een vriendje aan de andere kant van het dorp fietsen in zijn eentje. Spannend, maar hij doet het zo goed!
  6. Mobiele telefoon. Nils voelt de vrijheid en wil de wereld in op zijn groene racemonster. Dit levert situaties op dat ik niet weet waar hij is. Die mobiele telefoon wilden we pas geven in groep 8, om nog een jaartje onder toezicht te kunnen oefenen voor hij naar het VO gaat. Tsja… nu gaat hij wat eerder naar het VO, dus we moeten er maar aan geloven denk ik. Maar hoe doe je dat dan? En hoe begeleid je dat?

en mister einstein himself?

Tot slot wil ik nog even terugkomen op het laatste punt van aandacht uit mijn vorige blog over Nils. Hoe betrekken we hem bij dit proces. We zijn er wel uit dat je een 9-jarige, al is hij nog zo slim, niet zulke beslissingen kan laten nemen. Dat is onze taak als ouders. Maar laten we niet vergeten om midden in dit hele traject en tussen al dat wikken en wegen door te checken hoe het met Nils gaat. We hebben nagedacht over hoe we Nils moeten betrekken bij de zoektocht naar het beste onderwijs voor hem. Dit hebben we uiteindelijk gedaan door voordat we op onderzoek uitgingen Nils te vertellen over de gesprekken die we gingen voeren.

Allereerst met zijn eigen juf. We vertelden Nils dat de juf een dilemma heeft. “Wat gaat zij jou leren als je alle boeken uit hebt?” Nils begrijpt dit heel goed. Wij gaan op onderzoek uit en houden Nils in de tussentijd op de hoogte. We waren heel benieuwd hoe hij ging reageren op het feit dat wij voor hem besloten om te versnellen. En op het feit dat wij voor hem een middelbare school kiezen en hij niet als alle andere kinderen 5 scholen in de regio af kan om vervolgens te kiezen welke hem het leukste lijkt. Ook hier heeft Nils begrip voor. Hij snapt het en reageert heel rustig. Ik had het gevoel dat ik hem die keuzevrijheid afnam.

Ik was bang dat hij dit niet leuk zou vinden. Maar hij geeft ons al zijn vertrouwen. Dat voelt zo goed. Wat ben ik trots op hem! En wat zijn we een goed team. Nils stelt wel vragen. Hij wil wel weten hoe het ervoor staat. We vragen hem ook naar zijn mening. Wat denk je zelf van versnellen? Merk je in jouw klas dat je de jongste bent? Je vond het intelligentieonderzoek leuk? Wat vond je er dan zo leuk aan? Laatst vertelde Nils me dat er kinderen waren die niet geloofden dat hij over was naar groep 7. Hier kletsen we dan over. Het is fijn zo. De gesprekken en de sfeer zijn open. Daarin ben ik ook trots op onszelf als ouders.

Liefs, Leonie

Met de volgende tags: