momspiration mamablog lockdown nieuwe normaal

Simpelweg gewoon bestaat niet | Editorial

Deze editorial verplicht mij om te gaan zitten en te schrijven. Afgelopen maand had ik zo vaak een woordenstroom, vaak op de onhandigste momenten. Onder de douche, ’s avonds in bed, tijdens een online meeting. Maar simpelweg even mijn laptop (of telefoon) pakken om de woorden een plek te geven, deed ik niet. Misschien ook niet zo gek om 3.45 uur ’s nachts, maar toch. En dan nog het thuiswerken, het thuisonderwijs, geen (volledige) kinderopvang en alles wat daarbij komt kijken. Ook bij mij was er wat minder tijd afgelopen weken waardoor de blog minder mijn aandacht heeft gekregen dan ik zou willen. Maar mijn vingers vliegen weer over het toetsenbord en dat voelt goed. Dankjewel mama, dankjewel dat je dit leest. Het doet mij goed en hopelijk jou ook.

Ik houd van schrijven, ik heb schrijven nodig. Niet zo gek, met een eigen blog. Met trots kan ik dan ook zeggen dat ons eenjarig bestaan van MOMSPIRATION in zicht komt. Volgende maand worden we één. Een moment waar Anouk en ik naar uitkijken. Maar zover is het nog niet, terug naar nu.

We kunnen zo goed als zeggen dat het nieuwe normaal van vorig jaar bijna gewoon is. Persoonlijk weiger ik deze huidige samenleving tot gewoon te beschouwen, maar er aan gewend zijn we wel. Als er een keuze was, zou ik het anders willen, maar het gaat niet om mij. Aan het einde van 2019 werd het thema van deze maand vastgesteld, nog voor we wisten dat we een nieuwe, strenge lockdown ingingen. De wereld stond al op z’n kop en toch lijkt het alsof het slechter dan ooit gaat. We hadden zo gehoopt dat februari ook de maand zou zijn waarin alles weer gewoon zou worden; terug naar het oude normaal.

Het nieuwe normaal is nu gewoon

Een cadeautje halen bij de lokale ondernemer. Sokken kopen bij de Hema. Op visite bij oma. Helaas. Het hebben van geen stip op de denkbeeldige horizon (binnen afzienbare tijd) maakt het voor velen lastig. Helaas is dat voor nu gewoon. Alles emoties die daarmee opgeroepen worden, zijn okee. Het mag er zijn. Ook bij jou.

In deze tijden van crisis is ons gewoon een beetje opgerekt en veranderd. Onze flexibiliteit is enorm, al voelt dat soms niet zo. Thema GEWOON blijft staan, ook in tijden waarin flexibiliteit en veerkracht nog een enorm beroep op ons doen. Maar als wij kunnen bevallen, dan kunnen wij dit ook. Gericht op liefde en op vertrouwen komen we hier doorheen. Met een beetje hulp van elkaar en een knuffel (op afstand) als dat nodig is. En gelukkig zijn er nog wel heel veel dingen gewoon. Zoals onze maandelijkse editorial.

Simpel, maar diepliggender dan gedacht

GEWOON lijkt ondefinieerbaar, niet concreet, terwijl het woord zo normaal is om te gebruiken. Ik zou eigenlijk willen zeggen: “het is bijna gewoon om het te gebruiken” maar dat is wel heel erg flauw. Ik hoor het mijn kleuter – een paar jaar terug want de kleuter wordt deze maand 9 (!) jaar – nog vragen: “Mam, wat is dat dan, gewoon?”. Tja, geef daar maar eens antwoord op. De vraag hoe een baby gemaakt wordt is nog makkelijker te beantwoorden. Gewoon is gemiddeld, gewoon is normaal. Maar als gemiddeld of normaal bepaald wordt door de maatschappij, wat zegt dat dan nog over ons, over mij? 

Ben je raar als je niet gewoon bent? En wanneer doe je gewoon? Is gewoon positief of negatief? Hoe voel je je als het gewoon gaat? Gewoon; wat is eigenlijk gewoon? Ik weet het even niet. Ik wil vasthouden aan mijn gewoon. Maar wat is dat ‘mijn gewoon’? Wat houdt dat in? Mama zijn is voor mij heel gewoon, maar voor heel veel vrouwen blijft dat een onvervulde wens. Voor mij is het heel normaal om jaarlijks op vakantie te gaan, maar genoeg kinderen hebben dagelijks niet eens een voedzame maaltijd. Gewoon is misschien eigenlijk helemaal niet zo gewoon. Simpelweg gewoon bestaat niet.

En dan wordt zo’n simpel woord een brandende levensvraag die meer oproept dan misschien de bedoeling was. En dat in een tijd waarin mijn hoofd al een beetje vol zat. Oeps.

Gewoon, zoals je van ons gewend bent

Deze maand lees je blogs over het thema GEWOON. Over dingen zoals je van ons gewend bent; over het opvoeden van onze kinderen en alles wat daarbij komt kijken. De fouten die we maken als mama, maar ook de fouten van onze kinderen. Over sex, over het thuis zijn en over… Gewoon, van alles eigenlijk. Gewoon omdat het kan. Gewoon, omdat we het zo leuk vinden om met jou te delen. Zodat we nog bij iets kunnen zeggen: “dat is nog gewoon zoals het was”.

Hang in there lieve mama’s!

Liefs, Marjolijn

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.