Doe eens gewoon

Als mama heb je regelmatig momenten waarop je hart een sprongetje maakt. Je kijkt even de andere kant op en je kind staat ineens boven op de kast. Springt op de bank. Gebruikt een stoel om in het bovenste kastje te komen. Zo is het bij ons thuis niet anders. Ik heb twee heerlijke wildebrassen van kindjes. De een net even iets meer dan de ander. Daan is een echte klauter kabouter. Hij klimt, klauter en springt van en op alles. Hij zit vol in zijn energie, heerlijk om te zien. Isa is ook zeker niet bang en doet vooral veel na. En dat gaat meestal goed. Meestal.

Uh, wat bedoel ik dan eigenlijk?

Laatst was er een moment dat ik zelf even niet super in mijn energie zat en toen hoorde ik mijzelf tegen hem zeggen: Daan, doe eens gewoon! Op het moment dat ik het uitsprak dacht ik meteen; wat is dat dan gewoon? Wat verwacht ik nu van hem…? Hij wist het ook niet zo goed maar stopte wel even met springen.

Ik ben toen bewust gaan nadenken over mijn opmerking. Een moeder die haar kinderen in een bepaald vakje wil stoppen of wil afremmen, dat ben ik niet. Ik ben meer de moeder van doe maar lekker gek want gewoon is ook zo saai. Als het regent in de plassen stampen. Ik vind het heerlijk als mijn kinderen vies willen worden van de modder of omdat ze helpen met koken. Geweldig ook als ze zelf hun kleding uit mogen kiezen en er dan uitzien als een foute kerstbal. Dat vind ik het alleen maar fantastisch.

Daan, die na het cakejes bakken de schaal wilde leeg likken en er achter kwam dat beslag veel beter werkt dan haar gel.
Het moment dat Isa zichzelf aankleed, in de winter met kort mouwen en een zonnebril

Ik vind het veel leuker wanneer je een beetje gek durft te zijn

Aangezien wij twee hoog wonen vind ik het niet zo netjes naar onze onderbuurvrouw als Daan en Isa springen in ons huis, de buurvrouw klaagt nooit maar toch. De kids weten dit maar toch springen ze af en toe. Nu wil ik niet steeds zeggen: “Doe niet.” Dus deze regel is redelijk duidelijk in huis, maar als alternatief heb ik een slingertouw in Daan zijn kamer gehangen. Ga daar maar even jezelf uitleven. Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik probeer mijn kinderen niet te begrenzen maar hun aandacht of grenzen probeer te verleggen (naar een andere plek).

Andere mensen? Trek je er vooral niks van aan!

Er zijn ook moment wanneer andere mensen een oordeel over je kunnen hebben. Dat je soms misschien wil dat je kind zich net even iets anders gedraagt. Ik probeer hier ook super bewust van te zijn. En dan bedoel ik niet bewust zijn van de andere mensen (juist niet!) maar bewust te zijn van mijn kinderen. Dit vond en vind ik soms nog lastig maar dit blijft wel iets waar ik aan wil blijven werken. Want als mijn kind valt in de speeltuin en hij (of zij) gaat hard huilen, denk je misschien soms ook “doe eens gewoon” .

Nu ik denk altijd: huil maar, huil al je pijn en verdriet er uit. Sommige mensen kunnen je dan aankijken van kan dat kind even zijn mond houden ik sta hier lekker, maar trek je daar niks van aan! Op sommige moment heb ik die blikken ook gevoelt en heb ik mijn kind proberen te sussen vanwege de andere mensen. Het verdriet en de pijn duurt vaak alleen maar langer wanneer je je kind niet liefdevol troost maar het gevoel geeft dat hij zo snel mogelijk zijn mond moet houden.

Dat ene moment in de winkel

Ik denk dat elke ouder wel eens een driftbui of vraag moment in een winkel heeft gehad met zijn kind, je kind wil natuurlijk altijd op het moment dat het even niet kan precies dat croissantje, die glittersokken of een verrassingsei, ik vind dit altijd een fijne uitdaging. Isa is een kei in het inpakken van zowel mij als haar vader. Eén keer heb ik met haar een moment gehad dat zij mij vroeg om iets en ik nee zei. Dat werd een fijn moment (not). Ze bleef er om vragen tot na het betalen en het vragen werd langzaam toch een beetje zeuren. Op dat moment voel je ook de blikken en oordelen van andere mensen in de winkel en toen dacht ik misschien stiekem ook: Doe eens gewoon.

Na het betalen ben ik met Isa naar de fiets gelopen en heb ik met haar gepraat. Ik heb met haar afgesproken dat de volgende keer als zij iets wil hebben dat wij dit dan op haar verlanglijstje zetten zodat wij niet een negatieve sfeer hebben tijdens het winkelen. En dit werkt perfect! Naar mijn idee is het verlanglijstje nu meters lang, maar de kids vinden dit een top oplossing. Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik dit met Daan & Isa heb opgelost door met ze te praten en samen een oplossing te bedenken. En niet omdat andere mensen wat van mijn “zeurende” kinderen vinden maar omdat ik wil dat wij zo min mogelijk negatieve momenten hebben samen.

Ook ik leer als moeder

Hé mam, dat had je ook iets aardiger kunnen zeggen

Ik praat heel veel met Daan & Isa, over alles. Want naast dat ik hoop dat zij veel van mij leren, leer ik ook veel van hen. En soms doe ik het als moeder ook niet goed en dat is het heel fijn als Daan zegt: “Hé mam, dat had je ook iets aardiger kunnen zeggen.” Of: “Mam, ik wil even alleen zijn.” Je kinderen zijn niet van jou, ze zijn hier om hun eigen pad te ontdekken. Hun eigen pad vol met ontwikkelingen waar wij als ouder en helpende hand en een luisterend oor kunnen bieden.

Ik werd ook pas moeder toen Daan geboren werd. Hier zijn geen opleidingen voor dus ook ik moet leren, en heb soms ook een helpende hand of een luisterend oor nodig. Dat vind ik zo fijn aan andere moeders, even spiegelen, hoe zou jij dit doen, of hoe pak jij zoiets aan. Ik heb gelukkig een aantal vriendinnen waar ik dit mee kan doen. Maar ik was de eerste die kinderen kreeg dus in het begin stond ik er best een beetje alleen voor. Op dat soort moment was ik heel erg blij met blog zoals MOMspiration; waar je toch even tips en tricks kan lezen van andere moeders, want alle andere moeders doen ook maar wat. Elke moeder is anders en elk kind is anders maar dat betekent niet dat wij niet van elkaar kunnen leren.

Volg je eigen gevoel en doe af en toe een beetje gek, want gewoon is ook maar zo gewoon.

Liefs, Sandra

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.