Trouwen in tijden van corona: de grootste verrassing moest nog komen

Zwanger trouwen

Trouwen. De een vindt er niks aan en niet noodzakelijk. Voor de ander is het een grote meisjesdroom. Tot die laatste groep behoort Yasmin ook. Yasmin is mama van Luuk en Julia en zij neemt jou iedere maand mee in de voorbereidingen naar de grote dag. Zo vertelde zij eerder al over het goede moment. Maar net nu ze dacht dat alles voor elkaar was, was er een grote verrassing.

Aanzoek geregeld, vink .. en dan?

Er stond mij bij thuiskomst (na het aanzoek) nog een kleine verrassing te wachten. Romanticus als hij is, had hij al een afspraak geregeld bij de trouwlocatie van mijn dromen. Die locatie houden jullie nog even te goed.
Klein tipje van de sluier: het is een prachtig kasteel, middenin de bossen waar we met een hele grote groep gasten kunnen blijven overnachten en een enorme feestavond kunnen bouwen omdat je het kasteel exclusief afhuurt. Een droom dus!

Op het moment dat we de locatie bezoeken, is het coronavirus pas net in ons land en heeft nog niemand enig idee wat ons allemaal te  wachten staat. We reserveren onze datum, bespreken onze wensen en ondertekenen de offerte. Zo gezegd, zo gedaan.

Alles onder controle toch?

Honderd gasten, een uitgebreid diner, een grote feestavond en met onze vrienden en familie overnachten in het kasteel. Oh ja, en natuurlijk een feestelijke afsluiting de dag erna met een gezamenlijke brunch. Maar dan volgt in maart de eerste lockdown. Oké, op dat moment denk je alleen maar: “Deze situatie duurt echt niet tot volgend jaar april, komt goed.” Uiteindelijk daalt het aantal besmettingen en in de zomer zijn bijna alle maatregelen losgelaten, alle vertrouwen!

De voorbereidingen zijn in volle gang. Jurk uitgezocht, taart geproefd, ringen gevonden, getuigen gevraagd. Getuigen gevraagd, nog zo één. Dan denk je dat je dat dus geregeld hebt. Ken je deze al? Je vraagt je zus als getuige, hartstikke leuk, ze zegt ja! Maar wat als je zus (lees: getuige) zwanger blijkt te zijn?

Een zwanger getuige? Komt ook wel goed! (toch?)

Op zich helemaal niks aan de hand natuurlijk en ontzettend welkom. Ik word opnieuw tante! YES! Tot dat blijkt dat ze een week voor je trouwdatum is uitgerekend. Uh. Oh. Je getuige, een week voor je trouwdatum, uitgerekend. Ja, misschien bevalt ze eerder? Misschien blijft de baby wat langer zitten of kan de baby mee. Oké, we zien het wel, het is en blijft fantastisch nieuws. Een baby laat zich nou eenmaal niet plannen en de geboorte al helemaal niet.

De besmettingen laaien weer op, steeds meer en meer maatregelen volgen. Bruiloften met 100 gasten, of toch 50, nee toch 30… Oh trouwlocaties gesloten en alleen nog maar trouwen met je getuigen? We houden hoop, dit kan toch nooit nog een half jaar duren? En toen kwam, de tweede golf. Nieuwe maatregelen en opnieuw een lockdown. Wat moeten we doen? Overleg met de locatie volgt. Zullen we het dan toch maar uitstellen?

En toen kwam de grootste verrassing!

Alsof de pandemie, een zwangere getuige en een beperkt aantal gasten nog niet genoeg verrassing waren, bleek dat we alle opties nog niet gehad hadden. De artsen hadden mij gezegd dat het zeker op korte termijn niet mogelijk zou zijn vanwege de chemokuren. Zelf hadden we bedacht om het er na de bruiloft nog eens over te hebben. Waarover? Over een 3e kindje. En zoals al eerder gezegd, een baby laat zich niet plannen, dus blijkbaar ook niet na de bruiloft. En zo was er ineens niet alleen een zwangere zus annex getuige. Er was óók nog eens een zwangere bruid. Als een grote verrassing. Misschien wel de allergrootste.

De bruiloft? Die stellen we voorlopig dus maar uit.. vanwege een verdomd goede, leuke en fantastische reden! En een des te mooiere reden om onze bruiloft in 2022 niet als gezin van 4, maar als gezin van 5 te vieren. Hopelijk zonder beperkende maatregelen, gewoon zoals we er al die tijd al van dromen.

Liefs, Yasmin