Zullen we de druk wegnemen?

Sinds ik mij kan herinneren ervaar ik druk van buitenaf. Doe ik het wel goed? Ben ik wel leuk? Toen ik een kleine Sandra was en in Sassenheim woonde, voelde ik de druk als dochter van, zus van, klasgenoot en vriendin. Naarmate mijn leven veranderde en ik ouder werd, voelde ik de druk van vriendin, collega, schoondochter, vrouw en nu de druk van moeder zijn.

De druk die ik voelde heeft mij soms echt belemmerd. Ik ging dingen doen voor andere mensen. Te vaak heb ik een beslissing gemaakt omdat ik dan dacht dat ze mij vast leuker, beter en/of knapper zouden vinden. Super jammer, maar super waardevol dat ik dit inzicht nu heb gekregen. Ik ga geen dingen meer doen omdat men dat wil of omdat dat ‘hoort’. Ik ga doen wat ik wil. Mijn tijd en mijn energie zijn schaars en dus ga ik mijn tijd niet meer ‘verdoen’ aan dingen waar ik geen energie of liefde uit krijg. Mensen die echt van me houden zullen dit respecteren en wanneer zij dit niet doen, dan zijn het waarschijnlijk niet de mensen die ik in mijn inner circle wil behouden. 

De thuisblijfmoeder kan altijd helpen. Toch?

Van alles wat ik ben voel ik de minste druk bij het moeder zijn. Dit kan ik, dit vind ik leuk, hier krijg ik energie van. Daarom ben ik ook zoveel met mijn kindjes. En natuurlijk doe ik ook weleens iets niet goed, maar hé, wie doet wel altijd alles goed? Als thuisblijfmoeder ervaar ik ook soms de druk van andere moeders, want wat hebben we toch allemaal een mening over anderen. Want een thuisblijfmoeder heeft toch de hele dag niks te doen, zit de hele dag te wachten tot haar kind weer thuis komt, kijkt de hele dag Netflix of sport overdag. Sommige werkende moeders gaan er ook vanuit dat ik wel luizenmoeder, knutselmoeder en/of voorleesmoeder wil zijn want ik heb toch tijd over. Ik ben dol op knutselen dus knutsel wel de leukste traktaties en paasdozen, niet omdat ik een druk voel maar omdat ik hier van geniet samen met de kindjes. Vaak ben ik ook de voorleesmoeder, maar niet omdat ik tijd over heb maar omdat ik tijd maak en omdat ik dit belangrijk vind, ook op deze manier betrokken zijn bij mijn kinderen.

Genieten zonder oordelen

Ik vraag mij vaak af hoe deed ik dit allemaal met een baan. Heel soms denk ik: had ik maar een baan want dat is echt veel rustiger. Iedere moeder deelt haar leven en haar gezin in op haar eigen manier. Iedere vrouw maakt andere dingen mee, heeft een andere gezinssituatie, andere afspraken met haar partner en/of andere behoeften. Dit is mijn manier en hier geniet ik van. Ik oordeel ook niet over de werkende moeder want als dat is waar jij je geluk uithaalt, dan is dat jouw manier. En wellicht is dat binnenkort ook mijn manier, wie weet?!

Soms irriteren die opmerkingen en aannames, of kan ik er even mee zitten. Maar steeds vaker probeer ik er om te lachen. Moeders die geen thuisblijfmoeder zijn, hebben geen idee hoe dat is (en willen dat misschien helemaal niet weten). Ik heb (helaas) geen kabouters in dienst die alles voor mij regelen en/of schoonmaken dus tijd voor mijzelf met Netflix zit er zelden in. En dat geeft niks! Dat is mijn keuze en die is oké net zoals iedere keuze oké is. 

Zullen we elkaars keuzes accepteren en elkaar steunen, helpen en genieten van elkaars geluk? Veel leuker dan elkaar continu beoordelen en aannames doen. We zijn allemaal (op onze eigen manier) al druk genoeg, toch zonde om je druk te maken om een ander?!

Liefs, Sandra

PS. Zo kreeg ik laatst een top-tip van een andere moeder: zorg dat je kind op dezelfde sport zit als zijn/haar vriendjes, dan kan je met de andere ouders een poeltje maken voor het halen en brengen en hoef je dat dus niet allemaal zelf te doen. Wellicht een open deur maar ik vond deze tip super waardevol. Hebben jullie nog tips om elkaar te helpen en hiermee te ontlasten?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.