bewust ouderschap momspiration mamablog

Bewust ouderschap | Editorial

Moeder (kunnen) worden is een wonderlijk proces. Fysiek gezien blijf ik verbaasd en gefascineerd wat het vrouwelijk lichaam in haar macht heeft. Maar naast deze lichamelijke transformatie, doet het ook veel met de vrouw als persoon, met haar mindset en haar gedrag. Wat betekent deze verandering voor jou? En wat betekent deze verandering voor mij? Had ik de dingen kunnen leren die ik nu in de rol als moeder heb geleerd als ik geen kinderen had gekregen? Het is een vraag die ik mij regelmatig stel. Sinds ik moeder ben, is mijn leven een (positieve) rollercoaster die steeds een beetje hoger komt. Niet alleen een rollercoaster met volle wasmanden, een drukke agenda en Duplo of Lego-steentjes door de gehele woonkamer maar vooral in mijn ontwikkeling.

Mijn kinderen brengen mij verder en hebben mij gebracht tot wie ik nu ben. Door te durven kijken naar mijn eigen tekortkomingen, mijn eigen gedrag te analyseren, mij flexibel op te stellen en open te staan voor verandering, maakt voor mij dat ik bewuster ben dan ooit. Bewust ouderschap; het wordt vaak als term gebruikt maar is geen gemiddeld onderwerp tijdens een (digitale) verjaardag. Tijd voor verandering. Je voelt ‘m al aankomen: deze maand is ons thema BEWUST OUDERSCHAP. In alle vormen, maten en kleuren waarbij het goed is zoals je bent en het goed is zoals je het nu doet. 

Van goed naar beter

Als ik kijk naar mijn bewustwording tijdens de zwangerschap van Levi en van Mick, dan is daar een heel groot verschil. De onbezorgdheid tijdens mijn tweede (of eigenlijk derde) zwangerschap was weg: het moederschap maakte mij meer dan duidelijk waar het in het leven om gaat. Liefde. En met liefde, komt ook de angst om die liefde te verliezen. Zwanger van Levi was ik 24 jaar en zwanger van Mick was ik 31 jaar. Leeftijd zegt lang niet alles, maar de ontwikkeling die ik zelf heb doorgemaakt in deze 7 jaar, was enorm. Zo ook in het ouderschap. Heb ik het tijdens de eerste jaren van Levi alleen maar fout gedaan? No way. Mijn ontwikkeling is daar gestart en deze is goud waard. Het grootste verschil zit ‘m in mijn bewustwording en het gevolg hiervan in mijn gedrag en gewoontes. Ik liet mij vertellen wat goed was door anderen, stemde af op mijn omgeving & de maatschappij en deed wat er van mij verwacht werd. Ik sloeg mijzelf over. Wat vond ik? Hoe voelt dat voor mij? Wat heeft écht mijn kind nodig? Tegenwoordig kijk ik veel meer naar mezelf en nog meer naar mijn kinderen. Ik was 9 jaar geleden geen perfecte ouder, maar ook nu, een broertje voor Levi rijker en heel wat jaren ouder, ben ik nog steeds geen perfecte ouder. Een positie die ik ook helemaal niet wil ambiëren, want in de ogen van mijn kinderen bén ik al de meest geweldige moeder die er bestaat. Want laten we eerlijk zijn: je eigen mama is toch altijd de beste mama.

Luisteren is het toverwoord

Net als mijn kinderen ben ik in ontwikkeling. Onze groei vind ik het belangrijkste. Ik probeer mijn kinderen te laten zien dat ik fouten maak, ik soms ergens spijt van heb en dit probeer goed te maken. Hun ‘onbezorgde’ kinderleven is een afspiegeling van mijn leven en ik neem hen mee in de stappen die zij en ik kunnen zetten.
Mijn focus ligt op mijn gedrag. Wat ligt binnen mijn directe handbereik? Luisteren is the key. Luisteren naar mezelf, naar mijn kinderen, naar het gedrag wat zij mij laten zien. Over dat gedrag kan ik een boek schrijven, believe me (ik sluit overigens niet uit dat ik dat ooit ga doen). Hun gedrag is soms heel intens, maar zo verklaarbaar als ik kijk naar de factoren. Het is soms zo moeilijk om bewust te kijken naar wat er écht speelt, dan te handelen naar dat wat zichtbaar is. Vaak is het namelijk zo dat de daadwerkelijke factoren die het verschil kunnen maken, niet direct zichtbaar zijn. Het vraagt méér van de ouder. Opvoeden isn’t easy.

Opvoeden is maatwerk en vraagt continu om een aanpassing. Het begint al met een newborn: denk je net een ritme te pakken te hebben, verandert er weer een voeding of een slaapje. En zo gaat het maar door (sorry newborn-ouders die ik nu ontmoedig – je leert er mee omgaan, I promise!). De ene keer bevind je je in wat rustiger vaarwater en een andere keer heb je het gevoel te verzuipen in een woeste zee. Never a dull moment, dat is een ding wat zeker is. 

Liefde is de basis

Mijn ouderschap begint bij mij, net zoals het leven van mijn kinderen dat deed. Eerst nog veilig en beschermd in mijn buik en hoe ouder ze worden hoe groter, en daarmee misschien ook wel gevaarlijker, hun wereld wordt. Steeds een stapje verder bij mij vandaan. Maar met de basis in hun hart die ik hen heb meegeven. De basis waar het voor mij om draait: liefde. Het bewust zijn van mezelf, mijn gedrag en mijn gedachten is voor mij de eerste stap in het opvoeden. En voor de #mamamaffia mij bestempeld als een moeder zonder grenzen: er ligt een duidelijk kader, met gezamenlijke afspraken en fatsoenlijke normen en waarden. Want dat kader is ook liefde, voor hen en voor mij. 

Deze maand is bewust ouderschap. Mijn kinderen zijn mijn focus. Samen zijn we sterk en samen zullen we leren. Let’s grow!

Liefs, Marjolijn

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.