cappuccino by croissant on ground

Zo’n moeder waar iedereen jaloers op is

We kennen haar allemaal wel. Zo’n moeder waar iedereen heimelijk jaloers op is. Waarbij je denkt SERIEUS? HOE DAN? Gewoon HOE? Hoe doe je dat allemaal? Ik zit in het park. In mijn ene hand een cappuccino in mijn duurzaam, niet vaatwasbestendige, re-usable koffiebeker. In mijn andere hand een croissant van de ambachtelijke bakker. Living de fab life, zeg maar. Maar wacht, voordat je denkt dat ik de moeder ben in dit verhaal. Ik zit daar met mijn after-sport outfit. Lees een droge sweater die ik even snel verwisselende voor een zweetshirt. De sportbroek uittrekken vond ik een moeite te veel. Mijn ongewassen haar als een dooie cavia’s op mijn hoofd. Jep, heb je het beeld? Ik zag er op mijn allerbest, kijk eens hoe sportief ik ben geweest, uit. En toen zag ik haar. Die moeder.

Die moeder van drie kinderen. Die parmantig in de bakfiets zitten. Op weg naar een idyllische picknick in het park op een zonnige zaterdagochtend. Met kaasstengels (van diezelfde ambachtelijke bakker) en bekers warme koffie. Een papa, zo uit een magazine. En zelf zag ze er uit om door een ringetje te halen. En dan bedoel ik ook echt full-on in de steigers. Haar geföhnd. Ik weet niet eens waar mijn föhn is. In een hippe lange rok en een prachtige blouse. Allemaal piekfijn, kleine konijn. Allemaal dat je denkt HOE DAN? Hoe laat stond je op? Hoeveel geld geef jij uit aan kleding? Hoe houdt je je kleding zo keurig terwijl je drie kleine kinderen om je heen hebt hangen? Gewoon hoe?

Met een echt grote-mensenhuis

“Zij hebben net hun huis laten verbouwen” zegt mijn vriendin. Ze zit naast mij op het bankje. “Het lijkt wel een hotellobby. Ik vraag me dan echt af hoe je daar woont? Met drie kleintjes?” Ze pakt haar telefoon en laat een aantal foto’s zien, die het aannemersbedrijf op social media heeft gedeeld. Het ziet er prachtig uit. En af. Vooral dat. Met plinten. Als een echt grote-mensenhuis.

In elke geval niet zoals bij mij. Met grondverf en onafgewerkte kantjes. Met speelgoed, boekjes op de grond en een knalrode speelkeuken. Oftewel een huis waarin geleefd wordt. Niet één voor in een magazine. Ik krijg al hartkloppingen als ik de bank zie. Hoe hou je die schoon? Het lukt mij nog niet eens met één kind, om vlekkeloos de dag door te komen. De volgende vraag is er een die we elkaar stellen om de boel dan toch een beetje te relativeren: “Zou ze gelukkig zijn?”

Aan de idyllische picknick kwam intussen abrupt een eind. Want twee kinderen stonden al een andere kant van de brug, papa er achteraan. Mama riep nog iets zijn kant op en in die ene tel dat zij niet oplette, vloog een meeuw er vandoor met de kaasstengels van de kinderen.

Zou ze gelukkig zijn?

Dat hoop ik echt voor haar. Dat ze gelukkig is. Want stel je voor dat je dus elke dag een bepaalde status, standaard of verwachting moet waarmaken. En je tegelijkertijd ongelukkig bent. Dat geföhnde haar en die zwierige rok je helemaal niet gelukkig maken? En dat je veel liever gewoon in je joggingbroek op de bank wil zitten, met je haar als een dooie cavia op je hoofd. Zou ze eigenlijk een joggingbroek hebben? We lachen. Maar ik meen het oprecht. Ik hoop echt dat ze gelukkig is. En niet jaloers op onze oversized sweaters, sportbroeken en veelte lekkere croissants. Want het leven is te kort om het leven niet te leven. Om te doen wat hoort, jezelf te vergelijken en wie je echt bent te verstoppen. Wees dan maar zo’n moeder waar iedereen jaloers op is. Met ongewassen haar en koffievlekken op haar trui.

Liefs, Anouk

Heb je deze blogs al gelezen?

red rose flowers bouquet on white surface beside spring book with click pen and cup of cofffee

Trouwen doe je niet alleen

Trouwen. De een vindt er niks aan en niet noodzakelijk. De andere droomt er al van jongs af aan van. Tot die laatste groep behoort Yasmin ook. Yasmin is mama van Luuk en Julia en vanaf deze maand neemt ze jou iedere maand mee in de voorbereidingen naar de grote dag. Wordt ze uiteindelijk zelf […]

sinterklaas cadeautips

Lieve gestreste Sinter-kerst-mama

Lieve gestreste Sinter-kerst-mama, het is weer zover. Het seizoen van de feestdagen, de tradities, de cadeaus en de dagen dat we hopen op een witte kerst is aangebroken. De sint is gearriveerd. En daarmee is ook het startsein gegeven voor de gekte in de winkels. De koopgekte. En om er dan maar een traditie van […]

Een kinderhand is gauw gevuld

De spanning liep op, want afgelopen weekend was het zover. Het begin van het grote doe-maar-gek seizoen. Oh, en Sinterklaas is weer in het land. Hoewel we eigenlijk een beetje gedacht hadden Sinterklaas ook dit jaar nog voor Oscar over te slaan ben ik er toch een beetje voor gezwicht. Eerlijk is eerlijk, ik houd van […]

Volg mijn dagelijkse #mamadingen ook op instagram

View this post on Instagram

Laten we eens gezellig kletsen! Voor wie mij al langer volgt, weet dat ik wel eens vaker zo op mijn aanrecht zat. Dan vertelde ik #keukenverhaaltjes én meer van dat soort gezellige dingen. Maar goed, sindsdien zijn er veel nieuwe kijkers bijgekomen en voor jou is dit misschien wel nieuw. Super tof dat je mee kijkt in iedee geval! De laatste tijd vertel ik weinig verhaaltje meer. Laten we het erop houden, dat ik nogal zoek naar wat te doen met the gram. Wat wil ik delen, wat wil ik toevoegen, waar word ik zelf blij van? En hoe meer ik dat loslaat, hoe leuker het wordt😏 Laat ik dit moment dan in ieder geval even pakken om je 5 dingen (en dan bedoel ik niet mijn favoriete chocopasta) te vertellen die je waarschijnlijk nog niet wist van mij: 1. Ik ben altijd bezig met nieuwe ideeën, nieuwe projectjes en op zoek naar inspiratiebronnen. Oftewel mijn hoofd staat altijd aan. Ik leer nog steeds hoe ik mezelf af en toe met rust kan laten. 2. Voordat ik mama werd starte ik mijn eigen onderneming. Mijn focus was volledig op foodfotografie voor horeca en print media. Super tof, maar inmiddels staat dat dus al 1,5 jaar op een laag pitje omdat ik uiteindelijk koos voor alle dagen moederen ipv ondernemen. 3. Ik ben iemand die zomaar met een onbekende een gesprek begint of mensen helpt in de winkel. Inclusief ongevraagd advies. 4. Mensen om mij heen beschrijven mij vaak als creatief. Dat ben ik ook zeker. Maar mijn creatieve brein is een gave en last, omdat ik soms de werkelijkheid verlies en dan in donkere bui beland vol onmogelijkheden. 5. Ik zou liever goede dingen doen, dan dingen goed doen. Alleen is het regelmatig andersom. Nu ben ik wel benieuwd of jij deze dingen van mij wist, of misschien wel het tegenovergestelde dacht? En kan jij mij één ding verklappen over jezelf? Wie weet komen er mooie gesprekken uit! 💛 Liefs, Anouk

A post shared by Anouk|mamablogger & fotografie (@anouk.boetzer) on

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.